پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

غزلیات

غزل شمارهٔ ۶۱۲۸

بر رخ کس نیست رنگ وحدتی در انجمن

به که دارم با دل خود خلوتی در انجمن

با خمار کلفت و تنهایی خلوت خوشم

نیست در گردش شراب الفتی در انجمن

در گذر از شهر بند کثرت و وحدت که نیست

حالتی در خلوت و کیفیتی در انجمن

باد نتواند پریشان ساختن وقت مرا

شمع فانوسم که دارم خلوتی در انجمن

چند روزی غنچه می سازم پر خود را، مگر

وا کند پروانه بال شهرتی در انجمن

عالم آب است، با ما صاف کن دل را، مباد

راست سازد قد غبار کلفتی در انجمن

بند حیرت می زنم بر دست گلچینان شمع

گر کشم از سینه آه غیرتی در انجمن

دست چون در دامن سجاده تقوی زنم؟

داده ام با جام دست بیعتی در انجمن

می توانی ملک وحدت را به تنهایی گرفت

همچو صائب گر بداری خلوتی در انجمن

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۶۱۳۰عاصیان را گریه از شرم گناه آرد برون
  2. غزل شمارهٔ ۶۱۳۱ناله را درد از دل افگار می آرد برون
  3. غزل شمارهٔ ۶۱۳۲ناله نی از جگرها آه می آرد برون
  4. غزل شمارهٔ ۶۱۳۳خط سر از خال لب جانانه می آرد برون
  5. غزل شمارهٔ ۶۱۳۴جان به صد داغ از تن خاکی سرشت آمد برون
  6. غزل شمارهٔ ۶۱۳۵دل چو گردد صاف آن مه بی حجاب آید برون
  7. غزل شمارهٔ ۶۱۳۶حرف پوچی کز دهان اهل لاف آید برون
  8. غزل شمارهٔ ۶۱۳۷شمع را شب تیغ روشن از نیام آید برون
همه‌ی غزلیات ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.