پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

غزلیات

غزل شمارهٔ ۴۸۲۰

لب ساقی شکربارست امروز

شراب و نقل بسیارست امروز

سپهر نیلگون یک شیشه می

زمین یک جام سرشارست امروز

هوا از ابر و باغ از جوش شبنم

دل و دست گهربارست امروز

لب پیمانه ها از آبداری

لب میگون دلدارست امروز

شب آدینه و ایام روزه است

گرانجانی که هشیارست امروز

اگر داری کلاهی رهن می کن

که جوش مغز دستارست امروز

قماش دلپذیر ماه کنعان

متاع روی بازارست امروز

چو پای خم حریفانند ساکن

همین پیمانه سیارست امروز

شب آدینه نیل چشم زخمی است

که بر رخساره یارست امروز

میان بگشا که درآیین مستان

کمر بستن چو زنارست امروز

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۴۸۲۲ای چشم تو پرده دار اعجاز
  2. غزل شمارهٔ ۴۸۲۳خضر راه حقیقت است مجاز
  3. غزل شمارهٔ ۴۸۲۴روز روشن را شب تارست پنهان در لباس
  4. غزل شمارهٔ ۴۸۲۵درد پیری را جوانی می کند درمان و بس
  5. غزل شمارهٔ ۴۸۲۶می کنم سیرگل از چاک گریبان قفس
  6. غزل شمارهٔ ۴۸۲۷شربت بیماری دل تیغ سیراب است و بس
  7. غزل شمارهٔ ۴۸۲۸گوهر کامل عیاران چشم نمناک است و بس
  8. غزل شمارهٔ ۴۸۲۹دوزخ ارباب معنی صحبت قال است و بس
همه‌ی غزلیات ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.