پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

غزلیات

غزل شمارهٔ ۴۴۸۶

دهان بوسه فریب ترا پیاله ندارد

رم نگاه ترا دیده غزاله ندارد

به خط سبز لب جام وصفحه رخ ساقی

که عمر خضر نشاط می دوساله ندارد

به برگ لاله چه نسبت عرق فشان رخ او را

بدیهه عرق شرم برگ لاله ندارد

خدا شکیب دهد ماحباب حوصلگان را

که تاب گردش چشم ترا پیاله ندارد

قسم به خرمن ماه وقسم به خوشه پروین

که بخت خانه زین تو هیچ هاله ندارد

ز خشت خم در حکمت گشاده گشت به رویم

به حق می که فلاطون چنین رساله ندارد

ز دست برد حوادث که جسته است مسلم

کدام برگ درین باغ زخم ژاله ندارد

ز بس که از سر درداست فکرهای تو صائب

سرایت سخنت هیچ آه وناله ندارد

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۴۴۸۸نگه ز چشم تو چون چنان نشأه مدام نگیرد
  2. غزل شمارهٔ ۴۴۸۹خوشا دلی که در اندیشه جمال تو باشد
  3. غزل شمارهٔ ۴۴۹۰به جای سبزه چو ایام زندگی بسر آید
  4. غزل شمارهٔ ۴۴۹۱مباد روی تو از پرده حجاب بر آید
  5. غزل شمارهٔ ۴۴۹۲دل از تردد وخاطر ز انقلاب برآید
  6. غزل شمارهٔ ۴۴۹۳بغیر خط که ز روی لطیف یار برآید
  7. غزل شمارهٔ ۴۴۹۴آتش عشق تو چون زبانه برآرد
  8. غزل شمارهٔ ۴۴۹۵رتبه خال تو مشک ناب ندارد
همه‌ی غزلیات ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.