پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

غزلیات

غزل شمارهٔ ۴۳۸۰

نظاره خط توام از خال برآورد

تفصیل مرا از غم اجمال برآورد

شوری که کند زیر و زبر هر دو جهان را

مژگان تو بازیچه اطفال برآورد

از جوش زبان غنچه من تنگ نفس داشت

حیرانی روی تو مرا لال برآورد

با سختی ایام بسازید که جوهر

در بیضه فولاد پر و بال برآورد

از درد و غم رفته و آینده چه گویم

اندیشه مستقبلم از حال برآورد

ساقی به میان آر زبان بند خرد را

کاین هرزه درا صحبت ما قال برآورد

چون ناقه صالح که برآمد ز دل سنگ

تقدیر ز ادبار من اقبال برآورد

صائب اثر از حسن گلوسوز نمانده است

امروز که پروانه ما بال برآورد

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۴۳۸۲گل مرتبه عارض جانانه نگیرد
  2. غزل شمارهٔ ۴۳۸۳سرگرم تو با کشمکش دار نسازد
  3. غزل شمارهٔ ۴۳۸۴از عود دل گرم من اخگربگریزد
  4. غزل شمارهٔ ۴۳۸۵روزی که مرا موج نفس دام سخن شد
  5. غزل شمارهٔ ۴۳۸۶از حسن غریب تو جهان صبح وطن شد
  6. غزل شمارهٔ ۴۳۸۷تیغ تو می وساقی وپیمانه من شد
  7. غزل شمارهٔ ۴۳۸۸یوسف شود آن کس که خریدار تو باشد
  8. غزل شمارهٔ ۴۳۸۹در راه توهر کس دل ودین باخته باشد
همه‌ی غزلیات ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.