پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۰۲۶

ای بوالفضول شکوه ز جور زمانه چیست؟

ای اسب خام، سرکشی از تازیانه چیست؟

چون هر چه می رسد به تو از کرده های توست

جرم فلک کدام و گناه زمانه چیست؟

در گلشنی که خرمن گل می رود به باد

دلبستگی به خار و خس آشیانه چیست؟

ای خضر، غیر داغ عزیزان و دوستان

حاصل ترا ز زندگی جاودانه چیست؟

خاک مراد نیست به جز آستان عشق

رفتن به طوف کعبه ازین آستانه چیست؟

چون در میان کنار گرفتن میسرست

از حسرت کنار، غم بیکرانه چیست؟

بس نیست رطل خواب گران، مستی ترا؟

دیگر می صبوح و شراب شبانه چیست؟

دام است ریشه دانه این پر فریب را

از خرمن سپهر تمنای دانه چیست؟

پهلو به خاک تیره نهادی و از غرور

نشناختی چو تیر هوایی نشانه چیست

چشم تو فارغ است ز عرض نیاز ما

در خواب ناز رفته چه داند فسانه چیست؟

صائب مجو کدورت خاطر ز عارفان

غیر از صفای وقت در آیینه خانه چیست؟

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۲۰۲۸این آهوی رمیده ز مردم، نگاه کیست؟
  2. غزل شمارهٔ ۲۰۲۹خلقند جمله آلت شطرنج، زنده کیست؟
  3. غزل شمارهٔ ۲۰۳۰چشمم به دستگیری لطف جیب نیست
  4. غزل شمارهٔ ۲۰۳۱از شش در جهات، امید نجات نیست
  5. غزل شمارهٔ ۲۰۳۲این بنای عالم خاک از شکست نیست
  6. غزل شمارهٔ ۲۰۳۳جان رمیده را به جهان بازگشت نیست
  7. غزل شمارهٔ ۲۰۳۴می سنگ اگر زند به ایاغم شگفت نیست
  8. غزل شمارهٔ ۲۰۳۵مجروح عشق را سر و برگ علاج نیست
همه‌ی غزلیات ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.