پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۰۲۵

در حفظ جسم این همه فکر محال چیست؟

غیر از شکست، عاقبت این سفال چیست؟

عمر دوباره مهر ز صبح از زوال یافت

لرزیدن تو این همه بهر زوال چیست؟

آیینه بی مثال نماند چو باصفاست

ای جان، پی خرابی جسم این ملال چیست؟

در زیر آسمان چه بود جز مثال چند؟

در پرده های خواب بغیر از خیال چیست؟

انگار عید آمد و نوروز هم رسید

جز طی عمر در گره ماه و سال چیست؟

عزم درست، کار پر و بال می کند

ای مرغ پر شکسته تمنای بال چیست؟

آب گهر برای گهر ترجمان بس است

گر در تو هست حالتی، اظهار حال چیست؟

آن شاخ گل اگر نگذشته است از چمن

بر جبهه گل این عرق انفعال چیست؟

از قیل و قال چون نشود کس ز اهل حال

صائب بگو که حاصل این قیل و قال چیست؟

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۲۰۲۷ای صبح، آه سرد تو در انتظار کیست؟
  2. غزل شمارهٔ ۲۰۲۸این آهوی رمیده ز مردم، نگاه کیست؟
  3. غزل شمارهٔ ۲۰۲۹خلقند جمله آلت شطرنج، زنده کیست؟
  4. غزل شمارهٔ ۲۰۳۰چشمم به دستگیری لطف جیب نیست
  5. غزل شمارهٔ ۲۰۳۱از شش در جهات، امید نجات نیست
  6. غزل شمارهٔ ۲۰۳۲این بنای عالم خاک از شکست نیست
  7. غزل شمارهٔ ۲۰۳۳جان رمیده را به جهان بازگشت نیست
  8. غزل شمارهٔ ۲۰۳۴می سنگ اگر زند به ایاغم شگفت نیست
همه‌ی غزلیات ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.