پرش به محتوای اصلی
ادیب صابر ادیب صابر

غزلیات

شمارهٔ ۳۵

دل به عشق روی دلبر شاد کن

وز رخ و زلفش گل و شمشاد کن

عقلِ بیش‌اندیش را بر طاق نه

نفس شادی‌دوست را دلشاد کن

گه بنای بی‌غمی بر پای دار

گه سرای خرمی آباد کن

چاکران عشق را اجری بده

بندگان حرص را آزاد کن

در جهان از ظلم ما انصاف خواه

در فلک بیداد ما را داد کن

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۳۷ای شب تاری غلام موی تو
  2. شمارهٔ ۳۸چون زلف تو بی قرارم از تو
  3. شمارهٔ ۳۹خلعت چشم من است راحتِ دیدار تو
  4. شمارهٔ ۴۰ای سپه عشق تو بر ما زده
  5. شمارهٔ ۴۱شب شنیدستی ز روز آویخته
  6. شمارهٔ ۴۲ماه را ماند رُخش ناکاسته
  7. شمارهٔ ۴۳گر به دو رخ فتنهٔ نظّاره‌ای
  8. شمارهٔ ۴۴سپهر نیکویی را مهر و ماهی
همه‌ی غزلیات ←

ادیب صابر درباره‌ی ادیب صابر

شرف‌الادباء شهاب‌الدین ادیب صابر بن ‌اسماعیل ترمذی (کشته شده به سال ۵۴۶ هجری قمری) از شعرای عهد سلجوقی و خوارزمشاهی بود. اصل وی از ترمذ بود و شاعری او هم در آن شهر شروع شد. ولی بعدها در نواحی دیگر مانند مرو، بلخ و خوارزم روزگار گذرانید و به مدّاحی سنجر پرداخت. سنجر او را به رسالت نزد اتسز خوارزمشاه فرستاد. او چندی د...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.