پرش به محتوای اصلی
ادیب صابر ادیب صابر

غزلیات

شمارهٔ ۴۰

ای سپه عشق تو بر ما زده

صبر و دل ما همه یغما زده

جان من از عشق تو لرزان شده

همچو تن مردم سرما زده

بر من بیچاره نبخشی و من

جز به رضای تو نفس نازده

روی تو دیبا و مرا آرزوست

بوسه بران روی چو دیبا زده

نیست زمینی که ببینم همی

بارگه وصل تو آنجا زده

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۴۲ماه را ماند رُخش ناکاسته
  2. شمارهٔ ۴۳گر به دو رخ فتنهٔ نظّاره‌ای
  3. شمارهٔ ۴۴سپهر نیکویی را مهر و ماهی
  4. شمارهٔ ۴۵تنگ است مرا دل ز غم تنگ‌دهانی
  5. شمارهٔ ۴۶از مشک ناب سلسله بر مه فکنده‌ای
  6. شمارهٔ ۴۷ای باد صبحدم، دم عیسی و مریمی
  7. شمارهٔ ۴۸گشتم از هجر او نزار چو نی
  8. شمارهٔ ۴۹به روی توام دل گشاید همی
همه‌ی غزلیات ←

ادیب صابر درباره‌ی ادیب صابر

شرف‌الادباء شهاب‌الدین ادیب صابر بن ‌اسماعیل ترمذی (کشته شده به سال ۵۴۶ هجری قمری) از شعرای عهد سلجوقی و خوارزمشاهی بود. اصل وی از ترمذ بود و شاعری او هم در آن شهر شروع شد. ولی بعدها در نواحی دیگر مانند مرو، بلخ و خوارزم روزگار گذرانید و به مدّاحی سنجر پرداخت. سنجر او را به رسالت نزد اتسز خوارزمشاه فرستاد. او چندی د...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.