پرش به محتوای اصلی
ادیب صابر ادیب صابر

غزلیات

شمارهٔ ۴۷

ای باد صبحدم، دم عیسی و مریمی

کاندر دلم ز بوی تو شد زنده بی‌غمی

عیسی نه‌ای و عاشق می خواره را به صبح

جان آید از تو در تن شادی و خرمی

هر صبحدم نسیم توام جان نو دهد

گویی که بر تنم دم عیسی همی دمی

چشم امید من ز دمت نورِ نو گرفت

گویی که نایب دم عیسی مریمی

عیسی به آسمان شد و نزدیک عاشقان

عیسی دیگری است نسیم تو بر زمی

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۴۹به روی توام دل گشاید همی
  2. شمارهٔ ۵۰گر مرا سودای آن یار کمانکش نیستی
  3. شمارهٔ ۵۱به جان و دل ترا باشم، چه باشد گر مرا باشی
  4. شمارهٔ ۵۲نگارا صد هزاره گر دلستی
  5. شمارهٔ ۵۳گر نه ز رقیبِ ناخوشستی
  6. شمارهٔ ۵۴مکن از من حذر ای بی معنی
همه‌ی غزلیات ←

ادیب صابر درباره‌ی ادیب صابر

شرف‌الادباء شهاب‌الدین ادیب صابر بن ‌اسماعیل ترمذی (کشته شده به سال ۵۴۶ هجری قمری) از شعرای عهد سلجوقی و خوارزمشاهی بود. اصل وی از ترمذ بود و شاعری او هم در آن شهر شروع شد. ولی بعدها در نواحی دیگر مانند مرو، بلخ و خوارزم روزگار گذرانید و به مدّاحی سنجر پرداخت. سنجر او را به رسالت نزد اتسز خوارزمشاه فرستاد. او چندی د...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.