پرش به محتوای اصلی
ادیب صابر ادیب صابر

غزلیات

شمارهٔ ۴۸

گشتم از هجر او نزار چو نی

وعدهٔ وصل او ندانم کی

او بت دلبرست و نیست مرا

هیچ کاری به جز پرستش وی

ای بهاری که بی هوای بهار

روی تو گل دماند اندر دی

گر گل است از دو عارض تو خجل

چون ز مژگان من گشاید خوی

بس بخیلی به وقت بوس و کنار

باز هنگام وعده حاتم طی

بیم باشد که می مرا بخورد

گر مرا بی تو خورد باید می

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۵۰گر مرا سودای آن یار کمانکش نیستی
  2. شمارهٔ ۵۱به جان و دل ترا باشم، چه باشد گر مرا باشی
  3. شمارهٔ ۵۲نگارا صد هزاره گر دلستی
  4. شمارهٔ ۵۳گر نه ز رقیبِ ناخوشستی
  5. شمارهٔ ۵۴مکن از من حذر ای بی معنی
همه‌ی غزلیات ←

ادیب صابر درباره‌ی ادیب صابر

شرف‌الادباء شهاب‌الدین ادیب صابر بن ‌اسماعیل ترمذی (کشته شده به سال ۵۴۶ هجری قمری) از شعرای عهد سلجوقی و خوارزمشاهی بود. اصل وی از ترمذ بود و شاعری او هم در آن شهر شروع شد. ولی بعدها در نواحی دیگر مانند مرو، بلخ و خوارزم روزگار گذرانید و به مدّاحی سنجر پرداخت. سنجر او را به رسالت نزد اتسز خوارزمشاه فرستاد. او چندی د...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.