پرش به محتوای اصلی
ادیب صابر ادیب صابر

غزلیات

شمارهٔ ۴۱

شب شنیدستی ز روز آویخته

ماه دیدستی ز مشک انگیخته

لاله پیش روی نرگس صف زده

گِرد مرجان گَرد عنبر بیخته

این همه بر روی زیبا روی اوست

عاشقان را رنگ عشق آمیخته

این ز ماه آویخته عنبر مراست

دل بدان آویخته آویخته

آتش جنگ و جفا بر من مریز

تا نگردد آبرویم ریخته

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۴۳گر به دو رخ فتنهٔ نظّاره‌ای
  2. شمارهٔ ۴۴سپهر نیکویی را مهر و ماهی
  3. شمارهٔ ۴۵تنگ است مرا دل ز غم تنگ‌دهانی
  4. شمارهٔ ۴۶از مشک ناب سلسله بر مه فکنده‌ای
  5. شمارهٔ ۴۷ای باد صبحدم، دم عیسی و مریمی
  6. شمارهٔ ۴۸گشتم از هجر او نزار چو نی
  7. شمارهٔ ۴۹به روی توام دل گشاید همی
  8. شمارهٔ ۵۰گر مرا سودای آن یار کمانکش نیستی
همه‌ی غزلیات ←

ادیب صابر درباره‌ی ادیب صابر

شرف‌الادباء شهاب‌الدین ادیب صابر بن ‌اسماعیل ترمذی (کشته شده به سال ۵۴۶ هجری قمری) از شعرای عهد سلجوقی و خوارزمشاهی بود. اصل وی از ترمذ بود و شاعری او هم در آن شهر شروع شد. ولی بعدها در نواحی دیگر مانند مرو، بلخ و خوارزم روزگار گذرانید و به مدّاحی سنجر پرداخت. سنجر او را به رسالت نزد اتسز خوارزمشاه فرستاد. او چندی د...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.