پرش به محتوای اصلی
ادیب صابر ادیب صابر

غزلیات

شمارهٔ ۳۲

پیک دو زلف دلبری ای باد صبحدم

زان با نسیم عنبری ای باد صبحدم

بر مشک تاب داده دلبر گذشته ای

زان دلربای و دلبری ای باد صبحدم

بر حلقه معطر مشکین گذشته ای

چون مشک از آن معطری ای باد صبحدم

در تن لطافت تو مرا جان نو نهاد

گویی که جان دیگری ای باد صبحدم

پرورده نسیم سر زلف دلبری

زین روی روح پروری ای باد صبحدم

خوش گشت با نسیم توام عمر و عاشقی

کز عمر و عشق خوشتری ای باد صبحدم

عهدست با منت که سلامم بری به دوست

هان تا ز عهد نگذری ای باد صبحدم

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۳۴عید است و حق عید بباید شناختن
  2. شمارهٔ ۳۵دل به عشق روی دلبر شاد کن
  3. شمارهٔ ۳۶بلبل رسید نغمهٔ بلبل رها مکن
  4. شمارهٔ ۳۷ای شب تاری غلام موی تو
  5. شمارهٔ ۳۸چون زلف تو بی قرارم از تو
  6. شمارهٔ ۳۹خلعت چشم من است راحتِ دیدار تو
  7. شمارهٔ ۴۰ای سپه عشق تو بر ما زده
  8. شمارهٔ ۴۱شب شنیدستی ز روز آویخته
همه‌ی غزلیات ←

ادیب صابر درباره‌ی ادیب صابر

شرف‌الادباء شهاب‌الدین ادیب صابر بن ‌اسماعیل ترمذی (کشته شده به سال ۵۴۶ هجری قمری) از شعرای عهد سلجوقی و خوارزمشاهی بود. اصل وی از ترمذ بود و شاعری او هم در آن شهر شروع شد. ولی بعدها در نواحی دیگر مانند مرو، بلخ و خوارزم روزگار گذرانید و به مدّاحی سنجر پرداخت. سنجر او را به رسالت نزد اتسز خوارزمشاه فرستاد. او چندی د...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.