پرش به محتوای اصلی
ادیب صابر ادیب صابر

غزلیات

شمارهٔ ۱

ساقی کمی قرین قدح کن شراب را

مطرب یکی به زخمه ادب کن رباب را

جام از قیاس آب و می از جنس آتش است

ساقی نثار مرکب آتش کن آب را

بفکن مرا به باده  و مست و خراب کن

یکسو فکن حدیث جهان خراب را

عهد شباب دارم و جام شراب هست

عهد شباب زیبد جام شراب را

اندیشه چون سوال بود باده چون جواب

پیش از سوال ساخته دار این جواب را

از بهر آن که عمر همی بگذرد چو خواب

معزول کردم از عمل دیده، خواب را

چون عمر خوش نبود مگر با شراب و عشق

دل عشق را سپردم و تن مر شراب را

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۳ساقی بده آن شراب گلگون را
  2. شمارهٔ ۴دوش نبرده‌ست مرا هیچ خواب
  3. شمارهٔ ۵گر باده با مشافههٔ دوستان خوش است
  4. شمارهٔ ۶روی من چین از فراق آن نگار چین گرفت
  5. شمارهٔ ۷چهرهٔ باغ زعفرانی گشت
  6. شمارهٔ ۸عید خوبان را چو روی خویشتن آراسته است
  7. شمارهٔ ۹زبس گل که در باغ ماوی گرفت
  8. شمارهٔ ۱۰چون زلف تو بی قرارم از عشقت
همه‌ی غزلیات ←

ادیب صابر درباره‌ی ادیب صابر

شرف‌الادباء شهاب‌الدین ادیب صابر بن ‌اسماعیل ترمذی (کشته شده به سال ۵۴۶ هجری قمری) از شعرای عهد سلجوقی و خوارزمشاهی بود. اصل وی از ترمذ بود و شاعری او هم در آن شهر شروع شد. ولی بعدها در نواحی دیگر مانند مرو، بلخ و خوارزم روزگار گذرانید و به مدّاحی سنجر پرداخت. سنجر او را به رسالت نزد اتسز خوارزمشاه فرستاد. او چندی د...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.