پرش به محتوای اصلی
سعدی سعدی

قطعات

شمارهٔ ۱۱۶

هر که بینی مراد و راحت خویش

از همه خلق بیشتر خواهد

و آن میسر شود به کوشش و رنج

که قضا بخشد و قدر خواهد

ای که می‌خواهی از نگارین کام

با نگارش بگوی اگر خواهد

دختر اندر شکم پسر نشود

گرچه بابا همی پسر خواهد

تیز در ریش کاروانسالار

گر بدان ده رود که خر خواهد

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۱۱۸ناگهان بانگ در سرای افتد
  2. شمارهٔ ۱۱۹یارب این نامه‌سِیَه‌کرده‌ی بی‌فایده‌عُمْر
  3. شمارهٔ ۱۲۰حقیقتیست که دانا سرای عاریتی
  4. شمارهٔ ۱۲۱ - در مدح صاحب دیوانسفینهٔ حکمیات و نظم و نثر لطیف
  5. شمارهٔ ۱۲۲نه آدمیست که در خرمی و مجموعی
  6. شمارهٔ ۱۲۳روز گم گشتن فرزند مقادیر قضا
  7. شمارهٔ ۱۲۴صانع نقشبند بی مانند
  8. شمارهٔ ۱۲۵یکی نصیحت درویش‌وار خواهم کرد
همه‌ی قطعات ←

سعدی درباره‌ی سعدی

مشرف‌الدین مصلح بن عبدالله شیرازی شاعر و نویسندهٔ بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. اهل ادب به وی لقب «استادِ سخن»، «پادشاهِ سخن»، «شیخِ اجل» و حتی به طور مطلق، «استاد» داده‌اند. تخلص او «سعدی» است که از نام اتابک مظفرالدین سعد پسر ابوبکر پسر سعد پسر زنگی گرفته شده است. او احتمالاً بین سال‌های ۶۰۰ تا ۶۱۵ هجری قمری زاده شده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.