سعدی
شمارهٔ ۴۲
گر خوب‌تر از روی تو باغی بودی
پایم همه روزه راه آن پیمودی
چندان کَرَمت نیست که خشنود کنی
درویشی از آن باغ به شفتالودی؟
سعدی
ادامه‌ی خبیثات
- شمارهٔ ۴۴خوش بود دلبستگی با دلبری
- شمارهٔ ۴۵خواستم تا زُحَلی گویم و منحوس تو را
- شمارهٔ ۴۶می‌رفت و هزار دیده با او
- شمارهٔ ۴۷تو را من دوست می‌دارم که یک شب
- شمارهٔ ۴۸خوش بود عیش با شکر دهنی
- شمارهٔ ۴۹ای فتنهٔ دلبران یغما
- شمارهٔ ۵۰گر بر سر بوق من نشینی
- شمارهٔ ۵۱ای خواجه اگر با خرد و تمکینی
درباره‌ی سعدی
مشرف‌الدین مصلح بن عبدالله شیرازی شاعر و نویسندهٔ بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. اهل ادب به وی لقب «استادِ سخن»، «پادشاهِ سخن»، «شیخِ اجل» و حتی به طور مطلق، «استاد» داده‌اند. تخلص او «سعدی» است که از نام اتابک مظفرالدین سعد پسر ابوبکر پسر سعد پسر زنگی گرفته شده است. او احتمالاً بین سال‌های ۶۰۰ تا ۶۱۵ هجری قمری زاده شده...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.