سعدی
شمارهٔ ۳۴
آمد به نماز آن صنم کافرکیش
ببرید نماز مؤمنان و درویش
می‌گفت امام مستمند دل‌ریش
ای کاش من از پس بدمی، وی از پیش
سعدی
ادامه‌ی خبیثات
- شمارهٔ ۳۶دو منظور موافق روی در هم
- شمارهٔ ۳۷بشنو سخن فراخ و دل تنگ مکن
- شمارهٔ ۳۸تا چه آید بر من از حمدان من
- شمارهٔ ۳۹ماه منظور آن بت زیبای من
- شمارهٔ ۴۰جامع هفت چیز در یک روز
- شمارهٔ ۴۱تا دل ندهی به خوب‌رویان
- شمارهٔ ۴۲گر خوب‌تر از روی تو باغی بودی
- شمارهٔ ۴۳آفتابی و نور می‌ندهی
درباره‌ی سعدی
مشرف‌الدین مصلح بن عبدالله شیرازی شاعر و نویسندهٔ بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. اهل ادب به وی لقب «استادِ سخن»، «پادشاهِ سخن»، «شیخِ اجل» و حتی به طور مطلق، «استاد» داده‌اند. تخلص او «سعدی» است که از نام اتابک مظفرالدین سعد پسر ابوبکر پسر سعد پسر زنگی گرفته شده است. او احتمالاً بین سال‌های ۶۰۰ تا ۶۱۵ هجری قمری زاده شده...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.