پرش به محتوای اصلی
سعدی

سعدی

باب سوم در عشق و مستی و شور

۲۵ شعر

فهرست اشعار

  1. بخش ۱ - سرآغاز خوشا وقت شوریدگان غمش
  2. بخش ۲ - تقریر عشق مجازی و قوت آن تو را عشقِ همچون خودی ز آب و گل
  3. بخش ۳ - در محبت روحانی چو عشقی که بنیاد آن بر هواست
  4. بخش ۴ - حکایت در معنی تحمل محب صادق شنیدم که وقتی گدازاده‌ای
  5. بخش ۵ - حکایت در معنی اهل محبت شنیدم که بر لحن خنیاگری
  6. بخش ۶ - حکایت در معنی غلبه وجد و سلطنت عشق یکی شاهدی در سمرقند داشت
  7. بخش ۷ - حکایت در فدا شدن اهل محبت و غنیمت شمردن یکی تشنه می‌گفت و جان می‌سپرد
  8. بخش ۸ - حکایت صبر و ثبات روندگان چنین نقل دارم ز مردان راه
  9. بخش ۹ - حکایت شنیدم که پیری شبی زنده داشت
  10. بخش ۱۰ - حکایت یکی در نشابور دانی چه گفت
  11. بخش ۱۱ - حکایت در صبر بر جفای آن که از او صبر نتوان کرد شکایت کند نوعروسی جوان
  12. بخش ۱۲ - حکایت طبیبی پری‌چهره در مرو بود
  13. بخش ۱۳ - حکایت در معنی استیلای عشق بر عقل یکی پنجهٔ آهنین راست کرد
  14. بخش ۱۴ - حکایت در معنی عزت محبوب در نظر محب میان دو عم زاده وصلت فتاد
  15. بخش ۱۵ - حکایت مجنون و صدق محبت او به مجنون کسی گفت کای نیک پی
  16. بخش ۱۶ - حکایت سلطان محمود و سیرت ایاز یکی خرده بر شاه غزنین گرفت
  17. بخش ۱۷ - حکایت قضا را من و پیری از فاریاب
  18. بخش ۱۸ - گفتار در معنی فنای موجودات در معرض وجود باری ره عقل جز پیچ بر پیچ نیست
  19. بخش ۱۹ - حکایت دهقان در لشکر سلطان رئیس دهی با پسر در رهی
  20. بخش ۲۰ - حکایت ثنا گفت بر سعد زنگی کسی
  21. بخش ۲۱ - حکایت صاحب نظر پارسا یکی را چو من دل به دست کسی
  22. بخش ۲۲ - گفتار اندر سماع اهل دل و تقریر حق و باطل آن اگر مردِ عشقی کمِ خویش گیر
  23. بخش ۲۳ - حکایت شکر لب جوانی نی آموختی
  24. بخش ۲۴ - حکایت پروانه و صدق محبت او کسی گفت پروانه را کای حقیر
  25. بخش ۲۵ - مخاطبه شمع و پروانه شبی یاد دارم که چشمم نخفت

متن اشعار به نقل از گنجور.