پرش به محتوای اصلی
رودکی رودکی

قصاید و قطعات

شمارهٔ ۹

با عاشقان نشین و همه عاشقی گزین

با هر که نیست عاشق کم کن قرینیا

باشد گه وصال ببینند روی دوست

تو نیز در میانهٔ ایشان ببینیا

تا اندران میانه که بینند روی او

تو نیز در میانهٔ ایشان نشینیا

ادامه‌ی قصاید و قطعات

  1. شمارهٔ ۱۱گل صدبرگ و مشک و عنبر و سیب
  2. شمارهٔ ۱۲با خِردومَند، بی‌وفا بوَد این بخت
  3. شمارهٔ ۱۳رودکی چنگ بر گرفت و نواخت
  4. شمارهٔ ۱۴آن صحن چمن، که از دم دی
  5. شمارهٔ ۱۵به سرای سپنج مهمان را
  6. شمارهٔ ۱۶امروز به هر حالی بغداد بخاراست
  7. شمارهٔ ۱۷این جهان پاک، خواب‌ْکردار است
  8. شمارهٔ ۱۸ - زمانهزمانه پندی آزادوار داد مرا
همه‌ی قصاید و قطعات ←

رودکی درباره‌ی رودکی

ابوعبدالله جعفر بن محمد بن حکیم بن عبدالرحمن بن آدم رودکی سمرقندی؛ زادهٔ اواسط قرن سوم هجری قمری (شاید ۲۴۴ قمری) از شاعران ایرانی دورهٔ سامانی در سدهٔ چهارم هجری قمری است. او استاد شاعران آغاز قرن چهار هجری قمری ایران است. رودکی به روایتی از کودکی نابینا بوده است و به روایتی بعدها کور شد. او در روستایی به‌نام بَنُج رود...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.