پرش به محتوای اصلی
رودکی رودکی

قصاید و قطعات

شمارهٔ ۱۱

گل صدبرگ و مشک و عنبر و سیب

یاسمین سپید و موردِ بزیب

این همه یکسره تمام شده‌ست

نزد تو، ای بت ملوک فریب

شب عاشقت لیلةالقدرست

چون تو بیرون کنی رخ از جلبیب

به حجاب اندرون شود خورشید

گر تو برداری از دو لاله حجیب

وآن زنخدان به سیب ماند راست

اگر از مشک خال دارد سیب

ادامه‌ی قصاید و قطعات

  1. شمارهٔ ۱۳رودکی چنگ بر گرفت و نواخت
  2. شمارهٔ ۱۴آن صحن چمن، که از دم دی
  3. شمارهٔ ۱۵به سرای سپنج مهمان را
  4. شمارهٔ ۱۶امروز به هر حالی بغداد بخاراست
  5. شمارهٔ ۱۷این جهان پاک، خواب‌ْکردار است
  6. شمارهٔ ۱۸ - زمانهزمانه پندی آزادوار داد مرا
  7. شمارهٔ ۱۹به خیره برشمرد سیر خورده گرسنه را
  8. شمارهٔ ۲۰مرغ دیدی که بچه زو ببرند؟
همه‌ی قصاید و قطعات ←

رودکی درباره‌ی رودکی

ابوعبدالله جعفر بن محمد بن حکیم بن عبدالرحمن بن آدم رودکی سمرقندی؛ زادهٔ اواسط قرن سوم هجری قمری (شاید ۲۴۴ قمری) از شاعران ایرانی دورهٔ سامانی در سدهٔ چهارم هجری قمری است. او استاد شاعران آغاز قرن چهار هجری قمری ایران است. رودکی به روایتی از کودکی نابینا بوده است و به روایتی بعدها کور شد. او در روستایی به‌نام بَنُج رود...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.