پرش به محتوای اصلی
رودکی رودکی

قصاید و قطعات

شمارهٔ ۲۰

مرغ دیدی که بچه زو ببرند؟

چاو چاوان درست چونانست

باز چون بر گرفت پرده ز روی

کروِه دندان و پشت چوگانست

ادامه‌ی قصاید و قطعات

  1. شمارهٔ ۲۲چون تیغ به دست آری، مردم نتوان کشت
  2. شمارهٔ ۲۳مهر مفگن برین سرای سپنج
  3. شمارهٔ ۲۴پیشم آمد بامداد آن دلبر از راه شکوخ
  4. شمارهٔ ۲۵ای روی تو چو روز دلیل موحدان
  5. شمارهٔ ۲۶شاد زی با سیاه‌چشمان، شاد
  6. شمارهٔ ۲۷جهان به کام خداوند باد و دیر زیاد
  7. شمارهٔ ۲۸چهار چیز مر آزاده را ز غم بخرد
  8. شمارهٔ ۲۹از دوست به هر چیز چرا بایَدَت آزَرد؟
همه‌ی قصاید و قطعات ←

رودکی درباره‌ی رودکی

ابوعبدالله جعفر بن محمد بن حکیم بن عبدالرحمن بن آدم رودکی سمرقندی؛ زادهٔ اواسط قرن سوم هجری قمری (شاید ۲۴۴ قمری) از شاعران ایرانی دورهٔ سامانی در سدهٔ چهارم هجری قمری است. او استاد شاعران آغاز قرن چهار هجری قمری ایران است. رودکی به روایتی از کودکی نابینا بوده است و به روایتی بعدها کور شد. او در روستایی به‌نام بَنُج رود...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.