رودکی
شمارهٔ ۲۳
مهر مفگن برین سرای سپنج
کین جهان پاک بازیی نیرنج
نیک او را فسانه‌واری شو
بد او را کمرت سخت بتنج
رودکی
ادامه‌ی قصاید و قطعات
- شمارهٔ ۲۵ای روی تو چو روز دلیل موحدان
- شمارهٔ ۲۶شاد زی با سیاه‌چشمان، شاد
- شمارهٔ ۲۷جهان به کام خداوند باد و دیر زیاد
- شمارهٔ ۲۸چهار چیز مر آزاده را ز غم بخرد
- شمارهٔ ۲۹از دوست به هر چیز چرا بایَدَت آزَرد؟
- شمارهٔ ۳۰ - در مدح نصر بن احمد سامانیحاتم طایی تویی اندر سخا
- شمارهٔ ۳۱چون بچهٔ کبوتر منقار سخت کرد
- شمارهٔ ۳۲ - در رثای ابوالحسن مرادیمُرد مرادی، نه همانا که مُرد
درباره‌ی رودکی
ابوعبدالله جعفر بن محمد بن حکیم بن عبدالرحمن بن آدم رودکی سمرقندی؛ زادهٔ اواسط قرن سوم هجری قمری (شاید ۲۴۴ قمری) از شاعران ایرانی دورهٔ سامانی در سدهٔ چهارم هجری قمری است. او استاد شاعران آغاز قرن چهار هجری قمری ایران است. رودکی به روایتی از کودکی نابینا بوده است و به روایتی بعدها کور شد. او در روستایی به‌نام بَنُج رود...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.