پرش به محتوای اصلی
رودکی رودکی

قصاید و قطعات

شمارهٔ ۲۵

ای روی تو چو روز دلیل موحدان

وی موی تو چنان چو شب ملحد از لحد

ای من مقدم از همه عشاق، چون تویی

مر حسن را مقدم، چون از کلام قد

مکی به کعبه فخر کند، مصریان به نیل

ترسا به اسقف و علوی به افتخار جد

فخر رهی بدان دو سیه چشمکان توست

کآمد پدید زیر نقاب از بر دو خد

ادامه‌ی قصاید و قطعات

  1. شمارهٔ ۲۷جهان به کام خداوند باد و دیر زیاد
  2. شمارهٔ ۲۸چهار چیز مر آزاده را ز غم بخرد
  3. شمارهٔ ۲۹از دوست به هر چیز چرا بایَدَت آزَرد؟
  4. شمارهٔ ۳۰ - در مدح نصر بن احمد سامانیحاتم طایی تویی اندر سخا
  5. شمارهٔ ۳۱چون بچهٔ کبوتر منقار سخت کرد
  6. شمارهٔ ۳۲ - در رثای ابوالحسن مرادیمُرد مرادی، نه همانا که مُرد
  7. شمارهٔ ۳۳زلف تو را جیم که کرد آن که کرد
  8. شمارهٔ ۳۴فرشته را ز حلاوت دهان پر آب شود
همه‌ی قصاید و قطعات ←

رودکی درباره‌ی رودکی

ابوعبدالله جعفر بن محمد بن حکیم بن عبدالرحمن بن آدم رودکی سمرقندی؛ زادهٔ اواسط قرن سوم هجری قمری (شاید ۲۴۴ قمری) از شاعران ایرانی دورهٔ سامانی در سدهٔ چهارم هجری قمری است. او استاد شاعران آغاز قرن چهار هجری قمری ایران است. رودکی به روایتی از کودکی نابینا بوده است و به روایتی بعدها کور شد. او در روستایی به‌نام بَنُج رود...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.