رودکی
شمارهٔ ۵۰
دریا دو چشم و آتش بر دل همی فزاید
مردم میان دریا وآتش چگونه شاید؟
نیش نهنگ دارد دل را همی خساید
ندهم، که ناگوارد، کهایدون نه خرد خاید
رودکی
دریا دو چشم و آتش بر دل همی فزاید
مردم میان دریا وآتش چگونه شاید؟
نیش نهنگ دارد دل را همی خساید
ندهم، که ناگوارد، کهایدون نه خرد خاید
دربارهی رودکیابوعبدالله جعفر بن محمد بن حکیم بن عبدالرحمن بن آدم رودکی سمرقندی؛ زادهٔ اواسط قرن سوم هجری قمری (شاید ۲۴۴ قمری) از شاعران ایرانی دورهٔ سامانی در سدهٔ چهارم هجری قمری است. او استاد شاعران آغاز قرن چهار هجری قمری ایران است. رودکی به روایتی از کودکی نابینا بوده است و به روایتی بعدها کور شد. او در روستایی بهنام بَنُج رود...
زندگینامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.