پرش به محتوای اصلی
رودکی رودکی

قصاید و قطعات

شمارهٔ ۵۷

اگر گل آرد بار آن رخان او، نه شگفت

هر آینه چو همه مِیْ خورَد گل آرد بار

به زلفْ کژ ولیکن به قد و قامت راست

به تن درست ولیکن به چشمکان بیمار

ادامه‌ی قصاید و قطعات

  1. شمارهٔ ۵۹ای خواجه، این همه که تو بر می‌دهی شمار
  2. شمارهٔ ۶۰به دور عدل تو در زیر چرخ مینایی
  3. شمارهٔ ۶۱چرخ فلک هرگز پیدا نکرد
  4. شمارهٔ ۶۲ - در مذمت اسب خودبود اَعْوَر و کوسج و لنگ و پس من
  5. شمارهٔ ۶۳وقت شبگیر بانگ نالهٔ زیر
  6. شمارهٔ ۶۴چاکرانت به گه رزم چو خیاطانند
  7. شمارهٔ ۶۵همی بکشتی تا در عدو نماند شجاع
  8. شمارهٔ ۶۶زادوش، عطارد، آن که نخوانیش جز دبیر
همه‌ی قصاید و قطعات ←

رودکی درباره‌ی رودکی

ابوعبدالله جعفر بن محمد بن حکیم بن عبدالرحمن بن آدم رودکی سمرقندی؛ زادهٔ اواسط قرن سوم هجری قمری (شاید ۲۴۴ قمری) از شاعران ایرانی دورهٔ سامانی در سدهٔ چهارم هجری قمری است. او استاد شاعران آغاز قرن چهار هجری قمری ایران است. رودکی به روایتی از کودکی نابینا بوده است و به روایتی بعدها کور شد. او در روستایی به‌نام بَنُج رود...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.