پرش به محتوای اصلی
رودکی رودکی

قصاید و قطعات

شمارهٔ ۵۳

نگارینا، شنیده‌ستم که گاهِ محنت و راحت

سه پیراهن سَلَب بوده‌ست یوسف را به عمر اندر

یکی از کید شد پر خون، دُوُم شد چاک از تهمت

سِوُم یعقوب را از بوش روشن گشت چشمِ تر

رُخم مانَد بدان اوّل، دلم مانَد بدان ثانی

نصیب من شود در وصل آن پیراهن دیگر

ادامه‌ی قصاید و قطعات

  1. شمارهٔ ۵۵ای عاشق دل داده بدین جای سپنجی
  2. شمارهٔ ۵۶ - در مدح ابوالطیب طاهر مصعبیمرا جود او تازه دارد همی
  3. شمارهٔ ۵۷اگر گل آرد بار آن رخان او، نه شگفت
  4. شمارهٔ ۵۸گر شود بحرِ کفِ همت تو موج زنان
  5. شمارهٔ ۵۹ای خواجه، این همه که تو بر می‌دهی شمار
  6. شمارهٔ ۶۰به دور عدل تو در زیر چرخ مینایی
  7. شمارهٔ ۶۱چرخ فلک هرگز پیدا نکرد
  8. شمارهٔ ۶۲ - در مذمت اسب خودبود اَعْوَر و کوسج و لنگ و پس من
همه‌ی قصاید و قطعات ←

رودکی درباره‌ی رودکی

ابوعبدالله جعفر بن محمد بن حکیم بن عبدالرحمن بن آدم رودکی سمرقندی؛ زادهٔ اواسط قرن سوم هجری قمری (شاید ۲۴۴ قمری) از شاعران ایرانی دورهٔ سامانی در سدهٔ چهارم هجری قمری است. او استاد شاعران آغاز قرن چهار هجری قمری ایران است. رودکی به روایتی از کودکی نابینا بوده است و به روایتی بعدها کور شد. او در روستایی به‌نام بَنُج رود...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.