پرش به محتوای اصلی
رودکی رودکی

قصاید و قطعات

شمارهٔ ۵۲

کسی را که باشد به دل مهر حیدر

شود سرخ رو در دو گیتی به آور

ایا سرو بن، در تک و پوی آنم

که فرغند آسا بپیچم به تو بر

ادامه‌ی قصاید و قطعات

  1. شمارهٔ ۵۴ - بر رخش «زلف» عاشق است چو منبر رُخَش زلف عاشق است چو من
  2. شمارهٔ ۵۵ای عاشق دل داده بدین جای سپنجی
  3. شمارهٔ ۵۶ - در مدح ابوالطیب طاهر مصعبیمرا جود او تازه دارد همی
  4. شمارهٔ ۵۷اگر گل آرد بار آن رخان او، نه شگفت
  5. شمارهٔ ۵۸گر شود بحرِ کفِ همت تو موج زنان
  6. شمارهٔ ۵۹ای خواجه، این همه که تو بر می‌دهی شمار
  7. شمارهٔ ۶۰به دور عدل تو در زیر چرخ مینایی
  8. شمارهٔ ۶۱چرخ فلک هرگز پیدا نکرد
همه‌ی قصاید و قطعات ←

رودکی درباره‌ی رودکی

ابوعبدالله جعفر بن محمد بن حکیم بن عبدالرحمن بن آدم رودکی سمرقندی؛ زادهٔ اواسط قرن سوم هجری قمری (شاید ۲۴۴ قمری) از شاعران ایرانی دورهٔ سامانی در سدهٔ چهارم هجری قمری است. او استاد شاعران آغاز قرن چهار هجری قمری ایران است. رودکی به روایتی از کودکی نابینا بوده است و به روایتی بعدها کور شد. او در روستایی به‌نام بَنُج رود...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.