شمارهٔ ۳۹

ادامه‌ی قصاید و قطعات

1. شمارهٔ ۴۱مهتران جهان همه مردند
2. شمارهٔ ۴۲مرا تو راحت جانی، معاینه، نه خبر
3. شمارهٔ ۴۳تا کی گویی که اهل گیتی
4. شمارهٔ ۴۴اگرچه عذر بسی بود روزگار نبود
5. شمارهٔ ۴۵ - عصا بیار که وقت عصا و انبان بودمرا بسود و فرو ریخت هر چه دندان بود
6. شمارهٔ ۴۶می آرد شرف مردمی پدید
7. شمارهٔ ۴۷دریغ! مدحت چون زر و آبدار غزل
8. شمارهٔ ۴۸هر باد، که از سوی بخارا به من آید