پرش به محتوای اصلی
رهی معیری رهی معیری

ابیات پراکنده

نیش و نوش

کس بهره از آن تازه بر و دوش ندارد

کاین شاخه گل طاقت آغوش ندارد

از عشق نرنجیم و گر مایه رنج است

با نیش بسازیم اگر نوش ندارد

ادامه‌ی ابیات پراکنده

  1. دریای تهیدر جام فلک باده بی‌دردسری نیست
  2. رنج زندگیهزار شکر که از رنج زندگی آسود
  3. آوارهجز کوی تو جایی من آواره ندارم
  4. به اقتفای خواجههنوز مشت خسی بهر سوختن باقی است
  5. سایهٔ هماچشم تو نظر بر من بی‌مایه فکنده است
  6. نیرنگ نسیمنرم‌نرم از چاک پیراهن تنش را بوسه داد
  7. بی‌نصیبکنج غم هست اگر بزم طرب جایم نیست
  8. فریبچاره من نمی‌کنی چون کنم و کجا برم؟
همه‌ی ابیات پراکنده ←

رهی معیری درباره‌ی رهی معیری

شادروان محمدحسن معیری متخلص به «رهی» در دهم اردیبهشت ماه ۱۲۸۸ هجری شمسی در تهران و در خاندانی بزرگ و اهل ادب و هنر چشم به جهان گشود. تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در تهران به پایان برد، آنگاه وارد خدمت دولتی شد و در مشاغلی چند خدمت کرد. از سال ۱۳۲۲ شمسی به ریاست کل انتشارات و تبلیغات وزارت پیشه و هنر (بعداً وزارت صنایع)...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.