دریای تهی

ادامه‌ی ابیات پراکنده

1. آوارهجز کوی تو جایی من آواره ندارم
2. به اقتفای خواجههنوز مشت خسی بهر سوختن باقی است
3. سایهٔ هماچشم تو نظر بر من بی‌مایه فکنده است
4. نیرنگ نسیمنرم‌نرم از چاک پیراهن تنش را بوسه داد
5. بی‌نصیبکنج غم هست اگر بزم طرب جایم نیست
6. فریبچاره من نمی‌کنی چون کنم و کجا برم؟
7. اندام اوبه مهر و ماه چه نسبت فرشته روی مرا؟
8. آتش گلچو من ز سوز غمت جان کس نمی‌سوزد