تلخکامی

ادامه‌ی ابیات پراکنده

1. رنج زندگیهزار شکر که از رنج زندگی آسود
2. آوارهجز کوی تو جایی من آواره ندارم
3. به اقتفای خواجههنوز مشت خسی بهر سوختن باقی است
4. سایهٔ هماچشم تو نظر بر من بی‌مایه فکنده است
5. نیرنگ نسیمنرم‌نرم از چاک پیراهن تنش را بوسه داد
6. بی‌نصیبکنج غم هست اگر بزم طرب جایم نیست
7. فریبچاره من نمی‌کنی چون کنم و کجا برم؟
8. اندام اوبه مهر و ماه چه نسبت فرشته روی مرا؟