پرش به محتوای اصلی
امیر پازواری امیر پازواری

چهاربیتی‌ها

شمارهٔ ۱۸۸

سوایِ مه دوستْ، کَسْ نوم ره مه نَئیرهْ

هر روزْ نو به نو، امیر ته ور بَمیره

شو دارنه صحبتْ، روز جایِ دیگر (بوره) گیره

مه وَرْ سرزنشْ بُو، از جوُون و پیره

دلْ داشتمهْ یکی، تَرکشْ بساتمه تیره

روزی صد هزارْ تیرْ خورْنهْ مُونگهْ چیره

اگر کسی پَیْ به خودْ غم گیره،

منْ غَمْ پرْدارْمهْ، بَرسْ که بارْ بئیره

ادامه‌ی چهاربیتی‌ها

  1. شمارهٔ ۱۹۰ای دَخْنهْ آهو، وَرهْ رهْ وَرْ گیرهْ
  2. شمارهٔ ۱۹۱یا ربْ صد هزارْ عَید وُ اقبال و شاهی،
  3. شمارهٔ ۱۹۲فرشته‌خویی، جانی، حوری سرشتی،
  4. شمارهٔ ۱۹۳یارَبْ بَخری ته اُوی زندگونی
  5. شمارهٔ ۱۹۴تا که اینْ کِسْ خاطرْ مُشوّشْ بویی
  6. شمارهٔ ۱۹۵گُل‌دستهْ به ظُلمٰاتْ همیشه شوبی
  7. شمارهٔ ۱۹۶نماشترهْ سَرْ بیهْ، رَنگ داشته شویی
  8. شمارهٔ ۱۹۷امیر گنه: کمترین بندومهْ ته گر گُویی
همه‌ی چهاربیتی‌ها ←

امیر پازواری درباره‌ی امیر پازواری

امیر پازواری متخلص به امیر شاعر معاصر شاه عباس صفوی است که اشعارش همگی به زبان طبری یا لهجهٔ مازندرانی سروده شده است. وی که به گفتهٔ رضا قلی خان هدایت در تذکرهٔ ریا‌ض‌العارفین به امیر مازندرانی و نزد اعراب به شیخ‌العجم معروف است زادهٔ منطقهٔ پازوار در حومهٔ بابل مازندران امروزی است. بنا به گزارش دانشنامهٔ ایرانیکا امیر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.