پرش به محتوای اصلی
امیر پازواری امیر پازواری

چهاربیتی‌ها

شمارهٔ ۱۹۷

امیر گنه: کمترین بندومهْ ته گر گُویی

کمترینْ بنده‌ی جانْ جه جدا چه (چون) بَوُویی

ته پاکْ گوهر ره مهرْورزی پرْ بویی

مرهْ به دَنی کَسْ نیِهْ، مه کَسْ تویی

چشْ تازه نرگِس دوستْ خجیرهْ‌خویی

دیمْ سرْخهْ گلِ وَلْگلهْ که پاکْ بشْکُویی

تَنْ سَوسَنهْ که سر بدَرْ اُورْنه گویی

کَمنْ مشکهْ، عاشقْ، انتظار ره بُویی

ادامه‌ی چهاربیتی‌ها

  1. شمارهٔ ۱۹۹نَمجْ تُومهْ خُورْ که خورْ ترهْ نَتُویی
  2. شمارهٔ ۲۰۰گِلِ دَسْته! هروارْ که منه درْآیی
  3. شمارهٔ ۲۰۱دلْ دارْمه یکی، دارْنه تنه هوایی
  4. شمارهٔ ۲۰۲گتمهْ که دمی دُوستْ ره نَوینمْ جایی
  5. شمارهٔ ۲۰۳یکی مَستهْ چشْ دیمه امروزْ چونْ آسی
  6. شمارهٔ ۲۰۴کمالِ عَلی تاج‌بخشِ حاتمِ طَیْ
  7. شمارهٔ ۲۰۵دوستْ گلهْ وَلگْ سَرْ بوارسته بو، شی
  8. شمارهٔ ۲۰۶سامِ نیرمْ زال و رستم، کونه گودرز کَیْ؟
همه‌ی چهاربیتی‌ها ←

امیر پازواری درباره‌ی امیر پازواری

امیر پازواری متخلص به امیر شاعر معاصر شاه عباس صفوی است که اشعارش همگی به زبان طبری یا لهجهٔ مازندرانی سروده شده است. وی که به گفتهٔ رضا قلی خان هدایت در تذکرهٔ ریا‌ض‌العارفین به امیر مازندرانی و نزد اعراب به شیخ‌العجم معروف است زادهٔ منطقهٔ پازوار در حومهٔ بابل مازندران امروزی است. بنا به گزارش دانشنامهٔ ایرانیکا امیر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.