پرش به محتوای اصلی
امیر پازواری امیر پازواری

چهاربیتی‌ها

شمارهٔ ۱۹۳

یارَبْ بَخری ته اُوی زندگونی

یا خضرِ پیون، ته به دَنی بَمُونی

سه چیز نَوُوئه هرگزْ ترهْ زیُونی

یکی عُمر، یکی دولت، یکی جوُونی

امیرْ صفتهْ گویا که بی‌زبُونی

اُونْ زورْ که ته دارْنی، رستمِ دَسْتُونی

اَرْمُونْ دلْ هَسّهْ، دشمن به ته جوونی

تاج و تَخت و هَمْ دولتْ به ته اَرزونی

ادامه‌ی چهاربیتی‌ها

  1. شمارهٔ ۱۹۵گُل‌دستهْ به ظُلمٰاتْ همیشه شوبی
  2. شمارهٔ ۱۹۶نماشترهْ سَرْ بیهْ، رَنگ داشته شویی
  3. شمارهٔ ۱۹۷امیر گنه: کمترین بندومهْ ته گر گُویی
  4. شمارهٔ ۱۹۸گلْ چیه که ته چیره مُونّه به بُویی؟
  5. شمارهٔ ۱۹۹نَمجْ تُومهْ خُورْ که خورْ ترهْ نَتُویی
  6. شمارهٔ ۲۰۰گِلِ دَسْته! هروارْ که منه درْآیی
  7. شمارهٔ ۲۰۱دلْ دارْمه یکی، دارْنه تنه هوایی
  8. شمارهٔ ۲۰۲گتمهْ که دمی دُوستْ ره نَوینمْ جایی
همه‌ی چهاربیتی‌ها ←

امیر پازواری درباره‌ی امیر پازواری

امیر پازواری متخلص به امیر شاعر معاصر شاه عباس صفوی است که اشعارش همگی به زبان طبری یا لهجهٔ مازندرانی سروده شده است. وی که به گفتهٔ رضا قلی خان هدایت در تذکرهٔ ریا‌ض‌العارفین به امیر مازندرانی و نزد اعراب به شیخ‌العجم معروف است زادهٔ منطقهٔ پازوار در حومهٔ بابل مازندران امروزی است. بنا به گزارش دانشنامهٔ ایرانیکا امیر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.