پرش به محتوای اصلی
امیر پازواری امیر پازواری

چهاربیتی‌ها

شمارهٔ ۱۹۴

تا که اینْ کِسْ خاطرْ مُشوّشْ بویی

چشمِ خینْ شَنّه و سینه پرْ آتش بویی،

دلِ بیخْ ره بندو، درد منقّش بویی

غذارهْ جگرِ خین‌ها کردهْ، خشْ بویی،

تا مه دلْ به گردِته پری‌وش بویی

تا جانْ به منهْ تَنْ در کشاکَش بویی،

تا آرزویِ منْ سر آتش بُویی

دلْ آماجِ تیرِ ته پری‌وش بویی

ادامه‌ی چهاربیتی‌ها

  1. شمارهٔ ۱۹۶نماشترهْ سَرْ بیهْ، رَنگ داشته شویی
  2. شمارهٔ ۱۹۷امیر گنه: کمترین بندومهْ ته گر گُویی
  3. شمارهٔ ۱۹۸گلْ چیه که ته چیره مُونّه به بُویی؟
  4. شمارهٔ ۱۹۹نَمجْ تُومهْ خُورْ که خورْ ترهْ نَتُویی
  5. شمارهٔ ۲۰۰گِلِ دَسْته! هروارْ که منه درْآیی
  6. شمارهٔ ۲۰۱دلْ دارْمه یکی، دارْنه تنه هوایی
  7. شمارهٔ ۲۰۲گتمهْ که دمی دُوستْ ره نَوینمْ جایی
  8. شمارهٔ ۲۰۳یکی مَستهْ چشْ دیمه امروزْ چونْ آسی
همه‌ی چهاربیتی‌ها ←

امیر پازواری درباره‌ی امیر پازواری

امیر پازواری متخلص به امیر شاعر معاصر شاه عباس صفوی است که اشعارش همگی به زبان طبری یا لهجهٔ مازندرانی سروده شده است. وی که به گفتهٔ رضا قلی خان هدایت در تذکرهٔ ریا‌ض‌العارفین به امیر مازندرانی و نزد اعراب به شیخ‌العجم معروف است زادهٔ منطقهٔ پازوار در حومهٔ بابل مازندران امروزی است. بنا به گزارش دانشنامهٔ ایرانیکا امیر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.