پرش به محتوای اصلی
امیر پازواری امیر پازواری

چهاربیتی‌ها

شمارهٔ ۱۹۵

گُل‌دستهْ به ظُلمٰاتْ همیشه شوبی

کَسْ نیه که مه پیغُوم به ته بَوُویی

خینْ شنّهْ مه دیده و مجیک پرزویی

اونْ دَرْدْ که مره شونه، تره نَشویی

ته غمزه منه قاتله، روز و شویی

ته نازه که مه کشتنِ تیغ ره سُویی

دوست که کشتنِ دلْ ره بساته گویی

مره بمردنْ غم نیه، نیمه جویی

ادامه‌ی چهاربیتی‌ها

  1. شمارهٔ ۱۹۷امیر گنه: کمترین بندومهْ ته گر گُویی
  2. شمارهٔ ۱۹۸گلْ چیه که ته چیره مُونّه به بُویی؟
  3. شمارهٔ ۱۹۹نَمجْ تُومهْ خُورْ که خورْ ترهْ نَتُویی
  4. شمارهٔ ۲۰۰گِلِ دَسْته! هروارْ که منه درْآیی
  5. شمارهٔ ۲۰۱دلْ دارْمه یکی، دارْنه تنه هوایی
  6. شمارهٔ ۲۰۲گتمهْ که دمی دُوستْ ره نَوینمْ جایی
  7. شمارهٔ ۲۰۳یکی مَستهْ چشْ دیمه امروزْ چونْ آسی
  8. شمارهٔ ۲۰۴کمالِ عَلی تاج‌بخشِ حاتمِ طَیْ
همه‌ی چهاربیتی‌ها ←

امیر پازواری درباره‌ی امیر پازواری

امیر پازواری متخلص به امیر شاعر معاصر شاه عباس صفوی است که اشعارش همگی به زبان طبری یا لهجهٔ مازندرانی سروده شده است. وی که به گفتهٔ رضا قلی خان هدایت در تذکرهٔ ریا‌ض‌العارفین به امیر مازندرانی و نزد اعراب به شیخ‌العجم معروف است زادهٔ منطقهٔ پازوار در حومهٔ بابل مازندران امروزی است. بنا به گزارش دانشنامهٔ ایرانیکا امیر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.