پرش به محتوای اصلی
حکیم نزاری حکیم نزاری

غزلیات

شمارهٔ ۱۰۲۴

گوشه چشم پر خمارش بین

سر دستان پر نگارش بین

خط سبز زمردین نگرش

سر دندان آبدارش بین

نرگس مست دل رباش نگر

لب لعل شکر نثارش بین

در خم زلف مشک افشانش

نیفه نافه تتارش بین

سرو سیمین برش نگر عمدا

بر سر سرو لاله زارش بین

گل نسرین عارضش دیدی

نوک مژگان هم چو خارش بین

از میانش مگو نزاری باز

گو میان بی میان کنارش بین

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۰۲۶ترش گرفته دو ابرو و لب چنان شیرین
  2. شمارهٔ ۱۰۲۷چون کنم برگ شکیبایی ندارم بیش ازین
  3. شمارهٔ ۱۰۲۸ایّها الخمّار مخموریم و رنجور و حزین
  4. شمارهٔ ۱۰۲۹دوش مرا گفت عقل از سر رای زرین
  5. شمارهٔ ۱۰۳۰عشق با هر کس که گردد هم نشین
  6. شمارهٔ ۱۰۳۱خوش است آن دو چشمِ مخمور و خوش آن دو زلفِ مشکین
  7. شمارهٔ ۱۰۳۲به جفا دست برآورد و کمر بست به کین
  8. شمارهٔ ۱۰۳۳گر بدانی که من از عشقِ که‌ام زار چنین
همه‌ی غزلیات ←

حکیم نزاری درباره‌ی حکیم نزاری

حکیم سعد الدین پسر شمس الدین پسر محمد نِزاری فوداجی بیرجندی قُهستانی در سال ۶۴۵ هجری قمری در روستای فوداج بیرجند به دنیا آمد. وی پس از پایان تحصیلات مقدماتی خود در بیرجند و قاین، به مطالعه ادبیان و علوم متداول زمان خود در قهستان پرداخت. او از جوانی به دیوانی (=کار دولتی) روی آورد. در سال ۶۷۸ هجری قمری به آذربایجان، ارا...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.