پرش به محتوای اصلی
نظیری نیشابوری نظیری نیشابوری

غزلیات

شمارهٔ ۵۴۰

به خودبینی به جز بتگر نباشی

ز خود بگریز تا کافر نباشی

به ظلمت افکند طوفان جهلت

چو کشتی گر گران لنگر نباشی

ز خیل طایران قدس گردی

اگر در قید بال و پر نباشی

نه انسان زاده ای فضلی طلب کن

که از همچون خودی کمتر نباشی

چنان سیراب ساز امروز جان را

که فردا تشنه کوثر نباشی

اگر خواهی گذارندت درین بزم

دمی بی دود چون مجمر نباشی

همه کس صید فربه خواهد و عشق

کند ردت اگر لاغر نباشی

اگر پای ریاحین سر نداری

چو نرگس صاحب افسر نباشی

چو ساغر پیشه گر بخشش نگیری

میان همگنان سرور نباشی

نگردی زین خط پرگار بی سر

اگر چون نقطه ز اول سر نباشی

«نظیری » دل به سیمین غبغبی بند

که در قید مه و اختر نباشی

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۵۴۲زان عنبرین کلاله که بر سر نهاده ای
  2. شمارهٔ ۵۴۳بس در وفا تأمل و تأخیر می کنی
  3. شمارهٔ ۵۴۴وقت آن آمد که خرگه با گل سوری زنی
  4. شمارهٔ ۵۴۵از کم سخنی و سر به زیری
  5. شمارهٔ ۵۴۶تو را گفتم ز صبح وصل مهرافروزتر باشی
  6. شمارهٔ ۵۴۷خلوتی خواهم و سودای سر زلف کسی
  7. شمارهٔ ۵۴۸شد آخر روز بر ناییی و میل دل همان باقی
  8. شمارهٔ ۵۴۹یک ره کم این حجره خاکی نگرفتی
همه‌ی غزلیات ←

نظیری نیشابوری درباره‌ی نظیری نیشابوری

محمدحسین نظیری نیشابوری (زادهٔ نیمهٔ دوم سدهٔ دهم هجری قمری در نیشابور، درگذشتهٔ ۱۰۲۱ هجری قمری در آگرهٔ هند) از شاعران مؤلف و صاحب سبک تاریخ شعر پارسی به‌شمار می‌رود که بر جریانات شعری معاصر و بعد از خود تأثیری عمیق نهاد. وی پس از گذراندن تحصیلات، به شاعری روی آورد و برای آزمودن طبع، به کاشان که از مراکز مهم شعر پار...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.