پرش به محتوای اصلی
نظیری نیشابوری نظیری نیشابوری

غزلیات

شمارهٔ ۵۲۳

غیر از تو نگنجد به سرایی که تو باشی

جز تو همه محوند به جایی که تو باشی

شاهان جهان روی نمای تو ندارند

نرخ تو که داند به بهایی که تو باشی

خورشید نخواهم که درآید به خیالت

تا ذره نپرد به هوایی که تو باشی

گر دین رودم در سر کار تو نگردم

الا که پرستار خدایی که تو باشی

در عشق حسد نیست مگر بر دو مقامم

آنجا که نه من باشم و جایی که تو باشی

آرام رباید به کمینگاه ز صیاد

وحشی روشی رام نمایی که تو باشی

شاید که برآرد گل صد برگ «نظیری »

دستان زن هر شاخ گیایی که تو باشی

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۵۲۵چه باید مرد را، طبع بلند و مشرب نابی
  2. شمارهٔ ۵۲۶عقلم وداع عصمت کرد از تنگ شرابی
  3. شمارهٔ ۵۲۷نیست با مشاطه گلبن طرازم حاجتی
  4. شمارهٔ ۵۲۸دریغ از صف مردان برون نتاخت یکی
  5. شمارهٔ ۵۲۹دو گرم و رخ زرد از که داری؟
  6. شمارهٔ ۵۳۰چند ما را به مدارا و فسون بند کنی؟
  7. شمارهٔ ۵۳۱چو لعبتان خیال اند آدمی و پری
  8. شمارهٔ ۵۳۲از ما نهان ز کثرت اغیار بوده ای
همه‌ی غزلیات ←

نظیری نیشابوری درباره‌ی نظیری نیشابوری

محمدحسین نظیری نیشابوری (زادهٔ نیمهٔ دوم سدهٔ دهم هجری قمری در نیشابور، درگذشتهٔ ۱۰۲۱ هجری قمری در آگرهٔ هند) از شاعران مؤلف و صاحب سبک تاریخ شعر پارسی به‌شمار می‌رود که بر جریانات شعری معاصر و بعد از خود تأثیری عمیق نهاد. وی پس از گذراندن تحصیلات، به شاعری روی آورد و برای آزمودن طبع، به کاشان که از مراکز مهم شعر پار...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.