پرش به محتوای اصلی
نظیری نیشابوری نظیری نیشابوری

غزلیات

شمارهٔ ۴۷۳

به گریه در دل تو گر اثر توان کردن

تو را ز ذوق محبت خبر توان کردن

اگر به مهر من آب و گلت سرشته شود

دل و زبان تو شیر و شکر توان کردن

قبول سلطنت هر دو کون چندان نیست

که با محبت تو سر به سر توان کردن

به پند مردم ازین راه برنمی گردم

به جستجوی تو سر در خطر توان کردن

بیان شوق به تقریر در نمی گنجد

نمی شود که سخن مختصر توان کردن

به نامه گر صفت اشتیاق بنویسم

ز کاغذ و قلمم بال و پر توان کردن

ز دیده تا به دلم رفت گریه طوفان کرد

گذر عجب گر ازین رهگذر توان کردن

علاج نیست که خصم از درون جان برخاست

ز کید دشمن بیرون حذر توان کردن

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۴۷۵می دود حاجت به راه خواهش از دنبال من
  2. شمارهٔ ۴۷۶ساقی صلای عام است کاری به کام گردان
  3. شمارهٔ ۴۷۷مردانه قماری کن دستی به دو عالم زن
  4. شمارهٔ ۴۷۸با مسلمان زادگان تا کی دل و جان باختن
  5. شمارهٔ ۴۷۹بیمار بی‌دردی دلا درمان نخواهی یافتن
  6. شمارهٔ ۴۸۰غم از دل بر کران نتوان نهادن
  7. شمارهٔ ۴۸۱چند فارغ از نشاط درد و درمان زیستن
  8. شمارهٔ ۴۸۲عمر اگر باقی‌ست رنجش‌ها کهن خواهد شدن
همه‌ی غزلیات ←

نظیری نیشابوری درباره‌ی نظیری نیشابوری

محمدحسین نظیری نیشابوری (زادهٔ نیمهٔ دوم سدهٔ دهم هجری قمری در نیشابور، درگذشتهٔ ۱۰۲۱ هجری قمری در آگرهٔ هند) از شاعران مؤلف و صاحب سبک تاریخ شعر پارسی به‌شمار می‌رود که بر جریانات شعری معاصر و بعد از خود تأثیری عمیق نهاد. وی پس از گذراندن تحصیلات، به شاعری روی آورد و برای آزمودن طبع، به کاشان که از مراکز مهم شعر پار...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.