پرش به محتوای اصلی
نظیری نیشابوری نظیری نیشابوری

غزلیات

شمارهٔ ۴۷۶

ساقی صلای عام است کاری به کام گردان

دامان غم فراخ است دوری تمام گردان

ما و وفا درین شهر چون حسن تو غریبیم

او را عزیز کردی ما را غلام گردان

آزاده خاطران را فکری عنان نگیرد

گر غم گران رکابست دل تیز گام گردان

بی کیمیای مستی تبدیل غم محالست

یا می حلال فرما یا غم حرام گردان

هرچند بی بهایم گنجشک این سرایم

قربان سر نیرزم بر گرد دام گردان

بی تو به تلخ کامی شب ها به روز بردیم

با ما به شادمانی یک روز شام گردان

حکم شراب و شاهد پنهان مکن «نظیری »

پیغام خاص خود را دستور عام گردان

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۴۷۸با مسلمان زادگان تا کی دل و جان باختن
  2. شمارهٔ ۴۷۹بیمار بی‌دردی دلا درمان نخواهی یافتن
  3. شمارهٔ ۴۸۰غم از دل بر کران نتوان نهادن
  4. شمارهٔ ۴۸۱چند فارغ از نشاط درد و درمان زیستن
  5. شمارهٔ ۴۸۲عمر اگر باقی‌ست رنجش‌ها کهن خواهد شدن
  6. شمارهٔ ۴۸۳در چراغ حکمت از مغز خرد روغن مکن
  7. شمارهٔ ۴۸۴دلا رو زان خم ابرو بگردان
  8. شمارهٔ ۴۸۵سبو بیار و پر از آب زندگانی کن
همه‌ی غزلیات ←

نظیری نیشابوری درباره‌ی نظیری نیشابوری

محمدحسین نظیری نیشابوری (زادهٔ نیمهٔ دوم سدهٔ دهم هجری قمری در نیشابور، درگذشتهٔ ۱۰۲۱ هجری قمری در آگرهٔ هند) از شاعران مؤلف و صاحب سبک تاریخ شعر پارسی به‌شمار می‌رود که بر جریانات شعری معاصر و بعد از خود تأثیری عمیق نهاد. وی پس از گذراندن تحصیلات، به شاعری روی آورد و برای آزمودن طبع، به کاشان که از مراکز مهم شعر پار...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.