پرش به محتوای اصلی
نظیری نیشابوری نظیری نیشابوری

غزلیات

شمارهٔ ۴۷۹

بیمار بی‌دردی دلا درمان نخواهی یافتن

وحی ار به تو نازل شود ایمان نخواهی یافتن

چرخی‌ست در گرد آمده کاری‌ست سر در گم شده

سررشته کز کف داده‌ای آسان نخواهی یافتن

قربی که خاصان شهش در آرزوی یک دمند

مفت از خطا درباختی ارزان نخواهی یافتن

باشد سخن سیم و گهر نزد معیر پاک بر

کآن دم که نرخش بشکند تاوان نخواهی یافتن

باغی است طبعت پر شجر از نظم و نثرش شاخ و بر

دهقان ترازش گر کند نقصان نخواهی یافتن

از جویبار خود نوا بر نوبهار من مزن

فردا چو صحرا بشکفد بستان نخواهی یافتن

شب رخت سودا باز کن ورنه به وقت صبحدم

از گرمی بازار من دکان نخواهی یافتن

سلطان ظالم را ظفر بر لشکر مظلوم نیست

درویش اگر ماند به جا سلطان نخواهی یافتن

احسان ساقی بی‌زیان ظرف «نظیری» بیکران

دور ار چنین گردان شود مهمان نخواهی یافتن

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۴۸۱چند فارغ از نشاط درد و درمان زیستن
  2. شمارهٔ ۴۸۲عمر اگر باقی‌ست رنجش‌ها کهن خواهد شدن
  3. شمارهٔ ۴۸۳در چراغ حکمت از مغز خرد روغن مکن
  4. شمارهٔ ۴۸۴دلا رو زان خم ابرو بگردان
  5. شمارهٔ ۴۸۵سبو بیار و پر از آب زندگانی کن
  6. شمارهٔ ۴۸۶عیش تنگم کز دل افشردن چکد خوناب ازو
  7. شمارهٔ ۴۸۷به دل فگار دارم گله بی نهایت از تو
  8. شمارهٔ ۴۸۸دوش کردیم دل و دیده به دیدار گرو
همه‌ی غزلیات ←

نظیری نیشابوری درباره‌ی نظیری نیشابوری

محمدحسین نظیری نیشابوری (زادهٔ نیمهٔ دوم سدهٔ دهم هجری قمری در نیشابور، درگذشتهٔ ۱۰۲۱ هجری قمری در آگرهٔ هند) از شاعران مؤلف و صاحب سبک تاریخ شعر پارسی به‌شمار می‌رود که بر جریانات شعری معاصر و بعد از خود تأثیری عمیق نهاد. وی پس از گذراندن تحصیلات، به شاعری روی آورد و برای آزمودن طبع، به کاشان که از مراکز مهم شعر پار...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.