پرش به محتوای اصلی
نظیری نیشابوری نظیری نیشابوری

غزلیات

شمارهٔ ۴۸۳

در چراغ حکمت از مغز خرد روغن مکن

جز به نور عشق راه معرفت روشن مکن

حکمت از خود جوی و از یونان و یونانی مخواه

از کنار خوشه چینان دانه در خرمن مکن

عشق بازان را قوام جسم از قوت دل است

چون دلت باشد قوی فکر غذای تن مکن

دلبری بگزین کز اول یار و هم آغوش تست

شاهد هر جانشین را دست در گردن مکن

آب پاشان است در کوی پری رویان یزد

تا نمانی پای در گل چشم بر روزن مکن

رود مصر و چشمه موسی به راه قدس هست

وقت پیری هم بس از آلایش دامن مکن

اختیار عشق با هزل و هوس شغل خطاست

مرکبی کز موم سازی نعلش از آهن مکن

ای خوشا خواری و خرسندی، فقیری و قبول

کس نگوید گلخنی را جای در گلخن مکن

آشتی داری به خصمان با «نظیری » کین چرا

دشمنان را دوست کردی دوست را دشمن مکن

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۴۸۵سبو بیار و پر از آب زندگانی کن
  2. شمارهٔ ۴۸۶عیش تنگم کز دل افشردن چکد خوناب ازو
  3. شمارهٔ ۴۸۷به دل فگار دارم گله بی نهایت از تو
  4. شمارهٔ ۴۸۸دوش کردیم دل و دیده به دیدار گرو
  5. شمارهٔ ۴۸۹همنفسی به جان خرم قافله تتار کو؟
  6. شمارهٔ ۴۹۰به دوریت نتوان بود نیز دور از تو
  7. شمارهٔ ۴۹۱نوید عهد گل از نورسان باغ شنو
  8. شمارهٔ ۴۹۲نیست دوران را نشاطی رطل مالامال کو؟
همه‌ی غزلیات ←

نظیری نیشابوری درباره‌ی نظیری نیشابوری

محمدحسین نظیری نیشابوری (زادهٔ نیمهٔ دوم سدهٔ دهم هجری قمری در نیشابور، درگذشتهٔ ۱۰۲۱ هجری قمری در آگرهٔ هند) از شاعران مؤلف و صاحب سبک تاریخ شعر پارسی به‌شمار می‌رود که بر جریانات شعری معاصر و بعد از خود تأثیری عمیق نهاد. وی پس از گذراندن تحصیلات، به شاعری روی آورد و برای آزمودن طبع، به کاشان که از مراکز مهم شعر پار...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.