پرش به محتوای اصلی
نظیری نیشابوری نظیری نیشابوری

غزلیات

شمارهٔ ۴۹۲

نیست دوران را نشاطی رطل مالامال کو؟

مطربی کز وی بگردد آسمان را حال کو؟

تاج عزت بالشست و تخت رفعت بسترست

سلطنت را یک جوانمرد بلنداقبال کو؟

بوم و دشت مملکت پر از شکار فربهست

جره شاهینی که با کبکی زند چنگال کو؟

سنگباران است بر ما روز و شب از حادثات

ز آشیان خواهیم برپریم اما بال کو؟

عالم از دیوان مردم روی دارالجهل شد

مهدی از ترس ار نمی آید برون دجال کو؟

حسب حال خوش کس از مجموعه یاری نخواند

حافظ شیراز را دیوان فرخ فال کو؟

بر خیالش راه آمد شد «نظیری » بسته شد

کوی پر از بوالهوس شد غمزه قتال کو؟

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۴۹۴به دست طبع عنان داده ای دریغ از تو
  2. شمارهٔ ۴۹۵از نصیحت برفروزد روی تو
  3. شمارهٔ ۴۹۶حسن از خط شود قوی بازو
  4. شمارهٔ ۴۹۷کاریست بر ملا گذران در خفا گره
  5. شمارهٔ ۴۹۸دلی دارم ازو دل ها شکسته
  6. شمارهٔ ۴۹۹پرده بردار و صلای می به شیخ و شاب ده
  7. شمارهٔ ۵۰۰تا شوی هم انس آگاهی اطلاق خواب ده
  8. شمارهٔ ۵۰۱عشق افسر ز سر جم به اشارت برده
همه‌ی غزلیات ←

نظیری نیشابوری درباره‌ی نظیری نیشابوری

محمدحسین نظیری نیشابوری (زادهٔ نیمهٔ دوم سدهٔ دهم هجری قمری در نیشابور، درگذشتهٔ ۱۰۲۱ هجری قمری در آگرهٔ هند) از شاعران مؤلف و صاحب سبک تاریخ شعر پارسی به‌شمار می‌رود که بر جریانات شعری معاصر و بعد از خود تأثیری عمیق نهاد. وی پس از گذراندن تحصیلات، به شاعری روی آورد و برای آزمودن طبع، به کاشان که از مراکز مهم شعر پار...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.