پرش به محتوای اصلی
نظیری نیشابوری نظیری نیشابوری

غزلیات

شمارهٔ ۴۸۲

عمر اگر باقی‌ست رنجش‌ها کهن خواهد شدن

آن لبان تلخ گو شیرین‌سخن خواهد شدن

باز خواهد آمدن از نقش بازی ها خیال

این دو چشم بتگر من بت شکن خواهد شدن

پاسخ گفتار زشت ما هم استغفار ماست

کی صنم گویا به کفر برهمن خواهد شدن

باز عشق حیله گر شاهدفریبی می کند

یوسفی هر گوشه در چه بی رسن خواهد شدن

من که از گم کرده یار خود نمی یابم نشان

گر به بیت الله روم بیت الحزن خواهد شدن

من کجا و عیش و مستی، باده بر من زهر باد

بی تو گر شکر خورم تلخم دهن خواهد شدن

اسم اعظم ثبت لعل تست پاکش وارهان

این نگین روزی نصیب اهرمن خواهد شدن

جیب ماتم دیگدان چاکست تا دامان حشر

شاهد حال «نظیری » پیرهن خواهد شدن

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۴۸۴دلا رو زان خم ابرو بگردان
  2. شمارهٔ ۴۸۵سبو بیار و پر از آب زندگانی کن
  3. شمارهٔ ۴۸۶عیش تنگم کز دل افشردن چکد خوناب ازو
  4. شمارهٔ ۴۸۷به دل فگار دارم گله بی نهایت از تو
  5. شمارهٔ ۴۸۸دوش کردیم دل و دیده به دیدار گرو
  6. شمارهٔ ۴۸۹همنفسی به جان خرم قافله تتار کو؟
  7. شمارهٔ ۴۹۰به دوریت نتوان بود نیز دور از تو
  8. شمارهٔ ۴۹۱نوید عهد گل از نورسان باغ شنو
همه‌ی غزلیات ←

نظیری نیشابوری درباره‌ی نظیری نیشابوری

محمدحسین نظیری نیشابوری (زادهٔ نیمهٔ دوم سدهٔ دهم هجری قمری در نیشابور، درگذشتهٔ ۱۰۲۱ هجری قمری در آگرهٔ هند) از شاعران مؤلف و صاحب سبک تاریخ شعر پارسی به‌شمار می‌رود که بر جریانات شعری معاصر و بعد از خود تأثیری عمیق نهاد. وی پس از گذراندن تحصیلات، به شاعری روی آورد و برای آزمودن طبع، به کاشان که از مراکز مهم شعر پار...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.