پرش به محتوای اصلی
نظیری نیشابوری نظیری نیشابوری

غزلیات

شمارهٔ ۱۶۱

ناله را نیست اثر کز تو شکایت دارد

ورنه ما گرم دعاییم و سرایت دارد

مرده را زنده نماید دم ما بوالعجبان

آتش از گرمی ما چشم حمایت دارد

ذوق هر مرغ به اندازه پرواز خود است

عشقبازی نبود هرچه نهایت دارد

عمل صالح و طالح به جوی نستانند

هرکجا کار تعلق به عنایت دارد

کس چه داند که همه مایه بنا بود رود

جنس نایاب خریدم که کفایت دارد

دفتر ناله ما را مگشایید ز هم

مهر درد است برو، تا چه حکایت دارد

کفر و ایمان نبود شرط «نظیری » در عشق

به تو کافر بنمایم که ولایت دارد؟

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۶۳نه دل آزاد پای بست شود
  2. شمارهٔ ۱۶۴چه خوست کاین دل کافر نهاد من دارد
  3. شمارهٔ ۱۶۵هوس چو دیر کشد شعله در نهاد افتد
  4. شمارهٔ ۱۶۶هوس پروانه است اما به گرد دود می‌گردد
  5. شمارهٔ ۱۶۷عالم از عشق در وجود آمد
  6. شمارهٔ ۱۶۸روز ازلم بود به نابود نهفتند
  7. شمارهٔ ۱۶۹شمع را زنده دلی در شب تار آخر شد
  8. شمارهٔ ۱۷۰کمال عاشقی حیرانی دیدار می‌آرد
همه‌ی غزلیات ←

نظیری نیشابوری درباره‌ی نظیری نیشابوری

محمدحسین نظیری نیشابوری (زادهٔ نیمهٔ دوم سدهٔ دهم هجری قمری در نیشابور، درگذشتهٔ ۱۰۲۱ هجری قمری در آگرهٔ هند) از شاعران مؤلف و صاحب سبک تاریخ شعر پارسی به‌شمار می‌رود که بر جریانات شعری معاصر و بعد از خود تأثیری عمیق نهاد. وی پس از گذراندن تحصیلات، به شاعری روی آورد و برای آزمودن طبع، به کاشان که از مراکز مهم شعر پار...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.