فهرست اشعار
- شمارهٔ ۱ - در توحید حضرت باری تعالی عز اسمه ای نام تو تاج سر هر نامه که خوانند
- شمارهٔ ۲ - در نعت سیدالمرسلین فرماید مرا چو بحر لب خشک و دیده تر باشد
- شمارهٔ ۳ - در نعت نبی اکرم فرماید ای ز تأیید ازل نقد امانت را امین
- شمارهٔ ۴ - در مدح امام هشتم حضرت علی بن موسی الرضا صبح درآمد ز دلو یوسف زرین رسن
- شمارهٔ ۵ - در مدح جلال‌الدین هوشنگ شاه همی دهند بشارت مبشران صبا
- شمارهٔ ۶ - در مدح مولانا قاضی شمس الدین صبحدم مژدهٔ وصل تو همی‌داد صبا
- شمارهٔ ۷ - در مدح یکی از بزرگان سروده است صبا آراست از گل بوستان را
- شمارهٔ ۸ - در مدح جلال‌الدین هوشنگ گوید قد تو داد به باد آب‌روی طوبی را
- شمارهٔ ۹ - در مدح خواجه عبیدالله وزیر و صاحبدیوان ز آفتاب رخ تست بر دل من تاب
- شمارهٔ ۱۰ - در مدح خواجه حسن قاضی دمشق گر باده نیست می‌خورم از خون دل شراب
- شمارهٔ ۱۱ - در مدح شیخ صفی‌الدین اردبیلی گوید می‌رود قافلهٔ عمر رفیقان به شتاب
- شمارهٔ ۱۲ - در مدح شیخ شهاب‌الدین گوید ای زلف و عارض تو با هم چو روز در شب
- شمارهٔ ۱۳ - در مدح تاج‌الدین قاضی شیخ علی گوید زهی بنا که جناب تو قبلهٔ فضلاست
- شمارهٔ ۱۴ - در مدح جلال‌الدین هوشنگ گل از نشاط به صد برگ مجلسی آراست
- شمارهٔ ۱۵ - در موعظه و پند درویش را که ملک قناعت مسلم است
- شمارهٔ ۱۶ - در مدح قاضی شیخ علی گوید مرا چو زلف بتان خاطر پریشانست
- شمارهٔ ۱۷ - در مدح جلال‌الدین هوشنگ شاه گوید سواد سنبل او بر بیاض یاسمن است
- شمارهٔ ۱۸ - در مدح جلال‌الدین هوشنگ شاه بر آفتاب روی تو تا دیده عاشق است
- شمارهٔ ۱۹ - در مدح یکی از پادشاهان یا رب این عید مبارک چو همایون قدم است
- شمارهٔ ۲۰ - در مدح یکی از مشایخ و بزرگان زمان خود دلا کسی که مقید به قید خویشتن است
- شمارهٔ ۲۱ - تفاخر و تعریف از خود گوید دیوانه‌ام وین عقل کل طفل دبستان من است
- شمارهٔ ۲۲ - در مدح جلال‌الدین هوشنگ شاه خدای خواست که بدهد جهانیان را داد
- شمارهٔ ۲۳ - در موعظه و بی اعتباری دنیا ایزد اساس قصر بقا بر فنا نهاد
- شمارهٔ ۲۴ - در مدح مجدالدین صدر می‌زند خوش نفس باد صبا جان دارد
- شمارهٔ ۲۵ - در وصف طبیعت صبا افتان و خیزان گرد گل بسیار می‌گردد
- شمارهٔ ۲۶ - در مدح جلال‌الدین هوشنگ شاه اگر نقاب شب از روی مه براندازد
- شمارهٔ ۲۷ - در مدح یکی از بزرگان و خواجگان و درخواست عبا لطافت تو به آب خضر بقا بخشد
- شمارهٔ ۲۸ - در مدح جلال‌الدین هوشنگ شاه ماه روز افزون من چون مهر خنجر می‌کشد
- شمارهٔ ۲۹ - در مدح خواجه عبیدالله وزیر خوش است عید از آن خوشتر اینکه یار آمد
- شمارهٔ ۳۰ - در مدح جلال‌الدین هوشنگ شاه به دل رسید بشارت که دلستان آمد
- شمارهٔ ۳۱ - در مدح سلطان اویس کعبتین روز و شب در طاق اخضر کرده‌اند
- شمارهٔ ۳۲ - در مدح جلال‌الدین هوشنگ شاه رسید مژده دولت یار می‌آید
- شمارهٔ ۳۳ - در مدح امیرزاده محمد خط غباری نوشت حسن تو بر خد
- شمارهٔ ۳۴ - در مدح محمد شاه غازی معزالدین ملک حسین کرت ای آفتاب حسن به دوران روزگار
- شمارهٔ ۳۵ - در مدح جلال‌الدین هوشنگ شاه چو چشم مست تو بیمار گشته‌ام ز خمار
- شمارهٔ ۳۶ - در لغز و مدح سلطان اسکندر چه ماهی است که او را بود بر آب گذر
- شمارهٔ ۳۷ - در مدح خواجه علی وزیر پیام گل سوی بلبل رساند باد سحر
- شمارهٔ ۳۸ - در تهنیت عید و مدح شاه ابوالمعالی صباح عید و نسیم بهار جان پرور
- شمارهٔ ۳۹ - در مدح جلال‌الدین هوشنگ شاه ای چو خورشیدت ندیده دیدهٔ انجم نظیر
- شمارهٔ ۴۰ - در مدح خواجه عوض شاه وزیر ترک چشمت دو کمان دارد و ترکش پر تیر
- شمارهٔ ۴۱ - در مدح خواجه ناصرالدین و حسب حال خود هنگام عزیمت به زیارت مکه مطربا بر سر راهیم به آهنگ حجاز
- شمارهٔ ۴۲ - در مدح خواجه شیخ دوش چون در تشت خون پنهان شد این زرینه تاس
- شمارهٔ ۴۳ - در مدح خواجه خلیل ای رفته و باز آمده از ارض مقدس
- شمارهٔ ۴۴ - در مدح یکی از بزرگان صاحب علم و با نفوذ نماز شام که بر وفق رأی بطلمیوس
- شمارهٔ ۴۵ - در مدح جلال‌الدین هوشنگ شاه صباح عید که برخاست عزم میدانش
- شمارهٔ ۴۶ - در مدح غیاث‌الدین خواجه شیخ به توفیق یزدان و یاری طالع
- شمارهٔ ۴۷ - در مدح جلال‌الدین هوشنگ شاه چو زهره ماه مغنی به ساز دف در چنگ
- شمارهٔ ۴۸ - در مدح معزالدین ملک حسین پادشاه نشست خسرو گردون به بارگاه حمل
- شمارهٔ ۴۹ - در مدح سلطان اسکندر سحر ز خون شب بریخت می در جام
- شمارهٔ ۵۰ - در مدح خواجه عبیدالله وزیر و صاحبدیوان درد سر دارم از خمار مدام
- شمارهٔ ۵۱ - در مدح قاضی جلال‌الدین طلوع کوکب اقبال اسلام
- شمارهٔ ۵۲ - در مدح محمد شاه صبح روش رخ نمود از پردهٔ تاریک شام
- شمارهٔ ۵۳ - در مدح سلطان عزالدین محمد شاه ثانی از صدق می‌زنم به مهرت چو صبح دم
- شمارهٔ ۵۴ - در مفاخرت و مباهات و تعریف از خود گوید آفرین بر من که من از آفرینش برترم
- شمارهٔ ۵۵ - در مدح وزیر و صاحبدیوان خواجه عبیدالله چو یاد خط تو بگذشت بر زبان قلم
- شمارهٔ ۵۶ - تحیت‌نامه‌ایست که از شام به بخارا می‌فرستد صبا تحیت بلبل به گلستان برسان
- شمارهٔ ۵۷ - در وصف پائیز و مدح امیر شرف‌الدین محمد و یادی از بخارا صباغ ماه از خم نیلی آسمان
- شمارهٔ ۵۸ - در مدح جلال‌الدین هوشنگ شاه نماز شام که از دور چرخ روئین تن
- شمارهٔ ۵۹ - در مدح سلطان اسکندر خان بر جناب سفر به وجه حسن
- شمارهٔ ۶۰ - در مدح خواجه جلال‌الدین که یکی از بزرگان و عالمان بوده است تنم چو ذرهٔ خاک است و دل چون قطرهٔ خون
متن اشعار به نقل از گنجور.