رباعی شمارهٔ ۱۱۲

ادامه‌ی رباعیات

1. رباعی شمارهٔ ۱۱۴آری صنما بهانه خود کم بودت
2. رباعی شمارهٔ ۱۱۵آسوده کسی که در کم و بیشی نیست
3. رباعی شمارهٔ ۱۱۶آمد بر من چو در کفم زر پنداشت
4. رباعی شمارهٔ ۱۱۷آن آتش ساده که ترا خورد و بکاست
5. رباعی شمارهٔ ۱۱۸آن بت که جمال و زینت مجلس ماست
6. رباعی شمارهٔ ۱۱۹آن پیش روی که جان او پیش صف است
7. رباعی شمارهٔ ۱۲۰آن تلخ سخنها که چنان دل شکن است
8. رباعی شمارهٔ ۱۲۱آنجا که توئی همه غم و جنگ و جفاست