پرش به محتوای اصلی
مولانا مولانا

غزلیات

غزل شمارهٔ ۷۱۳

ساقی زان می که می‌چریدند

بفزای که یارکان رسیدند

مهمان بفزود می بیفزا

زان خنب که اولیا چشیدند

زان می که ز بوش جمله ابدال

در خلق پدید و ناپدیدند

ای ساقی خوب شکرلله

کان روی نکوت را بدیدند

ای آتش رخت سوز عشاق

در عشق تو رخت‌ها کشیدند

ای پرده فروکشیده بنگر

کز عشق چه پرده‌ها دریدند

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۷۱۵اول نظر ار چه سرسری بود
  2. غزل شمارهٔ ۷۱۶دیر آمده‌ای سفر مکن زود
  3. غزل شمارهٔ ۷۱۷آن کس که به بندگیت آید
  4. غزل شمارهٔ ۷۱۸آخر گهر وفا ببارید
  5. غزل شمارهٔ ۷۱۹ای اهل صبوح در چه کارید
  6. غزل شمارهٔ ۷۲۰از بهر چه در غم و زحیرید
  7. غزل شمارهٔ ۷۲۱هر سینه که سیمبر ندارد
  8. غزل شمارهٔ ۷۲۲ما مست شدیم و دل جدا شد
همه‌ی غزلیات ←

مولانا درباره‌ی مولانا

مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ سده هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از عالمان و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که میان او و سلطان محمد خوارزم‌شاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و پس از زمانی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا پس از درگذشتن پدر تح...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.