فهرست اشعار
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱ - در توحید حضرت باریتعالی و موعظه نفیر مرغ سحر خوان چو شد بلندنوا
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲ - قصیده ز خاک هر سر خاری که میشود پیدا
- قصیدهٔ شمارهٔ ۳ - تجدید مطلع گرت هواست که دایم درین وسیع فضا
- قصیدهٔ شمارهٔ ۴ - در مدح شاهزاده شهید سلطان حمزه میرزا ای ماه چارده ز جمال تو در حجاب
- قصیدهٔ شمارهٔ ۵ - در مدح پریخان خان خانم تا نقش ناتوانی من چرخ زد بر آب
- قصیدهٔ شمارهٔ ۶ - وله فی مدیح نواب ولی سلطان‌بن محمدخان ناگهان بر گرد بخت ملک سر از مهد خواب
- قصیدهٔ شمارهٔ ۷ - وله ایضا من بدایع افکاره سرورا ادعیه‌ات تا برسانم به نصاب
- قصیدهٔ شمارهٔ ۸ - فی مدح محراب بیک جهان جهان دگر شد چو گشت زینت یاب
- قصیدهٔ شمارهٔ ۹ - در مدح حضرت ختمی‌ماب صلوات الله علیه از بس که چهره سوده تو را بر در آفتاب
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۰ - در مدح میر محمدی خان فرماید چو گل ز صد طرفم چاک در گریبانست
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۱ - در مدح مختارالدوله مرشد قلی‌خان استاجلو علیه‌الرحمه گفته سرای دهر که در تحت این نه ایوان است
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۲ - قصیده در مدح امیر قاسم بیک طبیب فرماید آن که درد همه کس را به تو فرمود علاج
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۳ - وله ایضا تا هست جهان به کام خان باد
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۴ - وله ایضا اگر چه مادر ایام خوش نتیجه فتاد
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۵ - در مدح عالم فاضل شیخ عبدالعال مرا غمی است ز بیداد چرخ بی‌بنیاد
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۶ - در مدح پادشاه دکن گفته دهنده‌ای که به گل نکهت و به گل جان داد
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۷ - این قصیدهٔ را در مدح خواجه آصف صفات ابوالقاسم بک وزیر گفته‌اند چرخ را باز مه روی تو حیران دارد
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۸ - در مدح شاه طهماسب صفوی ز آهم بر عذار نازکش زلف آن چنان لرزد
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۹ - در مدح شاه طهماسب صفوی تا بدن دستگاه جان باشد
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۰ - تجدید مطلع ملک اگر جسم و عدل جان باشد
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۱ - وله من جواهر المنظوماته فی مدح محمدخان ترکمان گفته زمانه را دگر آبی به روی کار آمد
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۲ - وله فی در الفاظه فی مدیحه ایضا شب دوش از فغانم آن چنان عالم به جان آمد
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۳ - قصیدهٔ در مدح نظام‌شاه پادشاه دکن چون شاه نطق دست به تیغ زبان کند
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۴ - ایضا فی مدح مختارالدوله میرزا شاه ولی سدهٔ آصفیش بود سلیمان به سجود
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۵ - وله ایضا قصیده بر آصف سخی دل به اذل بود سه عید
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۶ - ایضا فی مدح شاهزاده مظفرلوا سلطان حمزه میرزا گفته ز پرگار فلک نقشی به روی کار می‌آید
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۷ - فی مدح محمدخان ترکمان فی حالة نزوله به کاشان دوش ز ره قاصدی خرم و خندان رسید
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۸ - در مدح بلقیس زمان بریخان خانم صبیهٔ شاه طهماسب صفوی دی قاصدی به کلبهٔ این ناتوان رسید
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۹ - قصیدهٔ در مدح مرتضی نظام شاه بحری زهی محیط شکوه تو را فلک معبر
- قصیدهٔ شمارهٔ ۳۰ - تجدید مطلع شبی به دایتش از روزگار هجر به تر
- قصیدهٔ شمارهٔ ۳۱ - در ستایش جلال‌الدین محمد اکبر پادشاه فرماید چو از جوزا برون تازد تکاور خسرو خاور
- قصیدهٔ شمارهٔ ۳۲ - قصیده سهی بالای بزم آرای مه سیمای مهرآسا
- قصیدهٔ شمارهٔ ۳۳ - وله ایضا رفتی به حرب باد رفیقت درین سفر
- قصیدهٔ شمارهٔ ۳۴ - ایضا فی مدح وقت کم بختی که مرغ دولتم می‌ریخت پر
- قصیدهٔ شمارهٔ ۳۵ - تجدید مطلع ای به فر ذات بی‌همتا دو عالم را مقر
- قصیدهٔ شمارهٔ ۳۶ - ایضا در مدح شاهزاده پریخان خانم فرماید گشت در مهد گران جنبش دهر آخر کار
- قصیدهٔ شمارهٔ ۳۷ - در مدح شاهزاده پریخان خانم بنت شاه طهماسب صفوی دارم از گلشن ایام درین فصل بهار
- قصیدهٔ شمارهٔ ۳۸ - این قصیدهٔ را به جهت محمد نامی گفته به ساحل خواهد افتادن دگر بار
- قصیدهٔ شمارهٔ ۳۹ - ایضا من نتایج طبعه فی مدح سلطان الافهم محمد امین سلطان ترکمان بیماریی به پای حضورم شکسته خار
- قصیدهٔ شمارهٔ ۴۰ - وله ایضا فی مدح بنت شاه دین پناه شاه طهماسب انارالله برهانه بر دوش حاملان فلک باد پایدار
- قصیدهٔ شمارهٔ ۴۱ - در مدح فرهاد بیک غلام حاکم دارالسلطنه اصفهان در نسبت است خسرو شاهان نامدار
- قصیدهٔ شمارهٔ ۴۲ - وله ایضا من لطف انفاسه فی مدح اعتمادالدوله میرزا سلمان جابری در وثاق خاص خود گرد یساق افشاند باز
- قصیدهٔ شمارهٔ ۴۳ - در مدح و منقبت حضرت امیرالمؤمنین علی‌ابن ابیطالب علیه‌السلام باز نوبت زن دی بر افق کاخ فلک
- قصیدهٔ شمارهٔ ۴۴ - فی مدح خلاصه الوزراء میرزا عبدالله جابری همایون باد شغل آصفی بر آصف عادل
- قصیدهٔ شمارهٔ ۴۵ - قصیدهٔ در مدح یوسف عادل شاه فرماید اقبال بین که از پی طی ره وصال
- قصیدهٔ شمارهٔ ۴۶ - وله فی مدیح سلطان خلیل ولد شمخال سلطان داد کوشش اندر عزت مور ذلیل
- قصیدهٔ شمارهٔ ۴۷ - در منقبت حضرت امیرالمؤمنین علی‌ابن ابیطالب خوش آن زبان که شود چون زبان لوح و قلم
- قصیدهٔ شمارهٔ ۴۸ - تجدید مطلع من و دو اسبه دوانیدن کمیت قلم
- قصیدهٔ شمارهٔ ۴۹ - در منقبت حضرت امیرالمؤمنین علی‌ابن ابیطالب ای نثار شام گیسویت خراج مصر و شام
- قصیدهٔ شمارهٔ ۵۰ - ایضا فی مدیح ولیخان سلطان ترکمان باد در عیش مدام از بهجت عید صیام
- قصیدهٔ شمارهٔ ۵۱ - وله ایضا من درر منظوماته فی مدح دستورالاعظم میرزامحمد روزه رفت و آمد از نزدیک مخدوم الانام
- قصیدهٔ شمارهٔ ۵۲ - فی مدح صدرالاجل امیر شمس‌الدین محمد کرمانی گفته ایا صبا برسان تحفهٔ درود و سلام
- قصیدهٔ شمارهٔ ۵۳ - ایضا فی مدیحه ای جهان را به دولت تو نظام
- قصیدهٔ شمارهٔ ۵۴ - در شکایت اهل روزگار و حسب حال خود گفته ز تاب مشگل اگر نگسلد رگ جانم
- قصیدهٔ شمارهٔ ۵۵ - در مدح شاه طهماسب صفوی صد شکر کز شفای شهنشاه کامران
- قصیدهٔ شمارهٔ ۵۶ - در مدح شاهزاده شهید سلطان حمزه میرزا رایت فتح جدید گفت شه کامران
- قصیدهٔ شمارهٔ ۵۷ - ایضا در مدح شاهزاده حمزه میرزا بود به چنگ درنگ جیب مهم جهان
- قصیدهٔ شمارهٔ ۵۸ - در مدح مرتضی نظام شاه پادشاه دکن ای دهر پیر عیش ز سر گیر کاسمان
- قصیدهٔ شمارهٔ ۵۹ - در مدح سلطان حسن فرماید آیت اقبال شد رایت سلطان حسن
- قصیدهٔ شمارهٔ ۶۰ - در مدح والی گیلان جمشید زمان گفته باز شد چشم جهان ای بخت خواب آلودهان
متن اشعار به نقل از گنجور.