پرش به محتوای اصلی
میرداماد

میرداماد

رباعیات

۳۴۰ شعر

فهرست اشعار

  1. شمارهٔ ۳۰۱ یارب به که گویم اندرین دیر کهن
  2. شمارهٔ ۳۰۲ بر پهنه دهر خنگ بیداد مران
  3. شمارهٔ ۳۰۳ یک عمر اسیر درد پنهان بودن
  4. شمارهٔ ۳۰۴ یاد آور روی دوست را گل می دان
  5. شمارهٔ ۳۰۵ ای دوست منم ز جرم شرمنده تو
  6. شمارهٔ ۳۰۶ ای دیده زکات گیر نظاره تو
  7. شمارهٔ ۳۰۷ ای راحت سینه سینه رنجور از تو
  8. شمارهٔ ۳۰۸ ای صبح خجل ز روی فرخنده تو
  9. شمارهٔ ۳۰۹ جان چون تن و تن چو جان کند قدرت تو
  10. شمارهٔ ۳۱۰ در بزم محبت امشب از دولت تو
  11. شمارهٔ ۳۱۱ شد غرفه به خون جگر آواره تو
  12. شمارهٔ ۳۱۲ کو عمر که داد عیش بستانم ازو
  13. شمارهٔ ۳۱۳ هر تن که سرشت بد بود محضر او
  14. شمارهٔ ۳۱۴ مستیم و خراب کنج میخانه تو
  15. شمارهٔ ۳۱۵ ای دل نشدی تا به ره عشق آگاه
  16. شمارهٔ ۳۱۶ در راه تو دیوانه شدن ما را به
  17. شمارهٔ ۳۱۷ ای سرو ز بالای تو پست افتاده
  18. شمارهٔ ۳۱۸ دل در غمت از دو کون برداشته به
  19. شمارهٔ ۳۱۹ جز راه صفا بهیچ ره پای منه
  20. شمارهٔ ۳۲۰ سر گشتگی دور زمان یعنی چه
  21. شمارهٔ ۳۲۱ ای عشق مگر مایه بود آمده ای
  22. شمارهٔ ۳۲۲ من کیستم از خویش به تنگ آمده ای
  23. شمارهٔ ۳۲۳ من کیستم ای شوخ دل از کف شده ای
  24. شمارهٔ ۳۲۴ ای تیره شب فراق آخر به سر آی
  25. شمارهٔ ۳۲۵ از گردش نه مدار غافل نشوی
  26. شمارهٔ ۳۲۶ اشراق تو هستی ثمر بید کنی
  27. شمارهٔ ۳۲۷ ای دل تا کی به هرزه تدبیر کنی
  28. شمارهٔ ۳۲۸ ای دل ز چه از علم وسیطی نکنی
  29. شمارهٔ ۳۲۹ ای دیده ز اشک بی متاعم نکنی
  30. شمارهٔ ۳۳۰ ای دیده دگر خرد تباهی نکنی
  31. شمارهٔ ۳۳۱ ای دیده به آتش آشنائی نکنی
  32. شمارهٔ ۳۳۲ ای دیده به روشنی چو اختر بادی
  33. شمارهٔ ۳۳۳ تا روز رخت شد چو شراب عنبی
  34. شمارهٔ ۳۳۴ تاراج متاع اختیارم کردی
  35. شمارهٔ ۳۳۵ دل پیش غمت جزیه برد غمناکی
  36. شمارهٔ ۳۳۶ در ده می لعل لاله گون صافی
  37. شمارهٔ ۳۳۷ عمری بگذشت از آن‌که در خواب، شبی
  38. شمارهٔ ۳۳۸ گرد دل من ز غم حصاری کردی
  39. شمارهٔ ۳۳۹ هستی بتو قائم است و موجود توئی
  40. شمارهٔ ۳۴۰ یک دم ز دل فکار بیرون نروی

متن اشعار به نقل از گنجور.